"På Lindefjell var dei alltid lenge på stølen. Dei hadde med seg krøteret og var mykje i fire vekor og slo. Der er ein støle som heiter Spiletjønnstølen. På denne stølen ski det bu vete i gamle dagar. Der spela og dansa dei. Mannen som åtte stølen fekk ikkje lov til vera der meir enn tri vekor med krøteret. Vilde han vera lenger, so blei krøteret jaga heim att. So blei han nøydd til å byggja seg stølshus på ein annan stad, so han fekk tvo stølar. So var han 14 dagar på den gamle og 14 på den nye. Då gjekk det godt. Ein gong såg dei eit kvinnfolk som låg og sov på stølsvollen. Men då dei vilde burt til henne, blei ho burte." Namnet kjem altså av at vetefolket spela (på dialekt: spila) og dansa på denne stølen, og vetefolket budde på stølen heile året bortsett frå dei tre vekene då menneska skulle vera der. Dette var allmenn tru til så seint som på 1800-talet.