I tidleg mellomalder vart den første kyrkja bygd i utmarka, der det enno heiter Kyrkjetuftene. Den vesle stavkyrkja har nok brunne, og skulle byggast opp att. Men segna seier at overnaturlege makter flytta tømmeret frå Kyrkjetuftene og inn til Vorland. Kyrkja på Vorland er nemnd første gang i 1360. Av den felles utmarka vart det seinare (bevart skjøte frå 1847) selt eit jordstykkje til kommunen, som la ny gravplass her, på gamal vigsla grunn (Kirketuften). Det skulle ikkje spadast torv på Kyrkjetuftmyro på Voll. Staden ligg like ved Fv 541, like vest for Kyrkjetuftfjellet.