Tuft etter gjestgiveri. Det blei brukt da Nordmannsvegen var vinterveg på strekninga Ytre Strai - Aurebekk - Hågonvannet - Røyros - Austre Fidje - Honndalen - Stallemo. Gjestene blei så fulle at en kunne høre skrålinga herfra heilt til Stallemo.
Det utbredte sagnet om den dødsdømte skomakeren er knyttet til lokaliteten. Nipesteinen er en mektig steinblokk, den ender i en spiss og er nok 10 m høy. Dybings gjengivelse av sagnet: "Det var ein gong ein skomaker som hadde gjort en forbrytelse. Og sidan han nå ein gong var skomaker vart dommen slik at hvis han kunne greie å klyve opp på steinen og sidde der oppe og sy ferdig et par sko, så skulde han dermed være fri. Skomakeren klarte å komme opp og sat der og sydde skoene nesten ferdig. Men så mista han sylen, og då ga han seg øve og seig død om der oppe på steinen. Der ligge et par små steiner der oppe på Nipesteinen. Den eine kan ligne på ein leist. Elles når folk gjekk forbi i gamle dager så sa dei: - Sjå der ligge an å kikke ned."
Sagn: "Før i tida trudde dei på dradokker eller gyrer. De va både vonde og gode av dei. Dei gardane som hadde fått gode dradokker va heldige for dei passa godt på garden. Hadde garden derimot ei vond dradokke va dei ille ute. På Nodeland hadde dei sånn ei beiskeleg vond dradokke eller fyre. Det var ikkje måte på ulukker som vederfors der, ildebrann, og sjukdom både på fe og folk. Denne dradokka helt te i ei svært gamal eik på garden. Så samlast folket - skulle forsøke å fjerne denne eika for å bli kvitt utysket, men då det kom til stykket va der ingen som torde hogge. De blei enig om at de skulle få presten til å hogge eika. Dette va før at Søgne og Greipstad blei eget prestegjeld så de måtte heilt til Oddernes for å få tak i presten. Men presten kom då, og så tok han øksa og hogde tri hogg i eikestammen, og då for vel gyra ut og opp øve dalen, - og på ropa gyra i Hisåsen - kom her! kom her! men ho forsetta opp øve dalen så det flimra og blenkte i kobber, - og så for ho beint inn i Gyråsen, - og der sidd o."
Sagn: "Før i tida trudde dei på dradokker eller gyrer. De va både vonde og gode av dei. Dei gardane som hadde fått gode dradokker va heldige for dei passa godt på garden. Hadde garden derimot ei vond dradokke va dei ille ute. På Nodeland hadde dei sånn ei beiskeleg vond dradokke eller fyre. Det var ikkje måte på ulukker som vederfors der, ildebrann, og sjukdom både på fe og folk. Denne dradokka helt te i ei svært gamal eik på garden. Så samlast folket - skulle forsøke å fjerne denne eika for å bli kvitt utysket, men då det kom til stykket va der ingen som torde hogge. De blei enig om at de skulle få presten til å hogge eika. Dette va før at Søgne og Greipstad blei eget prestegjeld så de måtte heilt til Oddernes for å få tak i presten. Men presten kom då, og så tok han øksa og hogde tri hogg i eikestammen, og då for vel gyra ut og opp øve dalen, - og på ropa gyra i Hisåsen - kom her! kom her! men ho forsetta opp øve dalen så det flimra og blenkte i kobber, - og så for ho beint inn i Gyråsen, - og der sidd o."
Skålgropfelt.
1998: 5 tydelige skålgroper på en Ø-vendt flate. Diameter 4-6,5 cm, dybde 0,7-1,5 cm.
2020: Seks skålgroper på en lav bergflate på det N-lige av to små bergskjær i åpen beitemark like Ø for Elingård. Fem av gropene er hugget samlet på en bratt, Ø-vendt skråfalte på den N-lige delen av bergflaten. Den siste gropa ligger på den øvre, flatere delen av ØSØ-vendt berg, 1,4 m mot S, på motsatt side av en ØSØ-VNV orientert bergsprekk. Diameter 5-6,5 cm, dybde 0,6-1,4 cm.