Murbygning i to etasjar frå 1840-åra, eksteriørarkitektur inspirert av italiensk ungrenessanse
15 (Fredning av bygninger, anlegg m.v. fra nyere tid)

Nygård skole er tegnet av arkitekt Kaspar Frederik Hassel og stod ferdig i 1918. Skolen ble tatt i bruk som folkeskole i 1922. Det var i tillegg administrasjonssenter for Bergens skoler og huset byens skolestyre og tannklinikk. I samme bygningskompleks var det også bolig for overlærer og inspektør. Nygård skole fungerte som barneskole frem til 1970-tallet og som ungdomskole frem til den ble nedlagt i 1985. Anlegegt er avgrenset av Lars Hilles gate mot nord, Jon Lunds gate og Grieghallen mot sør og vest. Bygningskomplekset består av flere fløyer arrangert tundt et større og et mindre gårdsrom med kontorer og undervisningsrom lagt inn til disse. Det store gårdsrommet og skolens hovedfløyer er bygget sammen med tidligere inspiktørbolig, gymsal og leskur til en funksjonell og arkitektonisk helhet.
15 (Fredning av bygninger, anlegg m.v. fra nyere tid)

Sandviksveien 60-62 ligg i Sandviken, eit par km nord for Bergen sentrum, og er eit nær komplett reiparbaneanlegg. Sjølve reiparbanen er ein nær 150 m lang, smal bygning i to låge etasjar, bygd av panelt stolpeverk og med saltak. Han ligg i noko skrånande terreng parallelt med Sandviksveien. Ein open spinneveg strekte seg tidlegare ytterlegare nesten 200 m nordover, heilt fram til foten av Sandviksfjellet. Den sørlegaste delen av reiparbanebygningen er litt breiare; dette er spinnebua. Rett sør for denne ligg meisterhuset, bustaden for reipslagaren. Det er eit kvitmåla, panelt tømmerhus i to etasjar, med høgt valmtak og symmetrisk fasade med portal i midtaksen og engelske skyvevindauge. Rett vest for spinnebua og bygd saman med denne er tjørehuset. Det har ein underetasje av kvitkalka mur og overetasje av tre, og saltak. Det er desse bygningane som i dag er freda. Elles ligg det vestafor reiparbanen enkle fabrikkbygningar frå første halvdel av 1900-talet, dels i tre, dels i mur, og med ein høg teglmura fabrikkpipe inne i vinkelen mellom reiparbanen og tjørehuset. Ei gruppe gamle sjøbuer er nabo i vest, mellom dei er ei bu som tidlegare høyrde til reiparbanen, medan den sterkt trafikkerte Sandviksveien ligg rett inntil i aust. Langs fasaden på hovudhuset er ein liten hage med gjerde av tre, og framfor den ein grasplen.

Anlegget består av den opphavlege hovudbygningen frå 1752, som er ein stor toetasjes bygning av lafta tømmer, med symmetrisk hovudfasade mot SV, og med ein tilbygd tverrfløy frå 1891 på baksida. Mot nord, i vinkelen mellom hovud- og tverrfløya, er ein bakplass, avgrensa med jernstakitt mot gata, med eit par store tre og elles innreia som leikeplass. Eit stort, einetasjes uthus på bakplassen, antakeleg frå 1750-åra, vart rive i 1965. Framfor hovud- og sidefasadane er ein forplass, likeeins inngjerda av jernstakitt og brukt som leikeplass. På baksida, i NA, grensar eigedomen opp mot bustadhusa i Skivebakken, på dei tre andre sidene er det offentleg gate.

Beskrivelse fra lokalitet:
Skur 11 ligg inst i Vågen i Bergen.
Byen Bergen voks fram i mellomalderen. Staden låg lagleg til mellom land og sjø, og Vågen var det samlande landskapselementet. Bebyggelsen låg etter kvart tett langs strandlina, på bryggesida organisert i lange rekkjer trekt tilbake frå sjøen med passasjar imellom, medan bygningane på Standsiden låg heilt ut mot Vågen med hopar i mellom.
Moderniseringa av hamna var ei følgje av den samferdsletekniske revolusjonen. Dampmaskina avløyste seglet som drivkraft i båtane, og ga høve til å byggje større og raskare farty. Sambandet med distriktet rundt vart teken hand om av ein stor fjordabåtflåte. Desse tok meir folk og gods enn tidlegare og kravde rasjonelle terminalar med gode omlastingsforhold og sikker fortøying. Inne på Vågen fekk dette konsekvensar. På slutten av førre hundreår vart den gamle bebyggelsen på Bryggen ikkje rekna som tenleg lenger. Sanering og nybygging var svaret på dei krava den nye tida stilte. Ein ny reguleringsplan for området førte til at bryggegardane fra Nikolaikirkealmenning til Vetrlidsalmenning vart rivne mellom 1900 og 1910 og erstatta av kvartalsbygnad. Dette var moderne murhus der fasadane mot Vågen vart utført i «bryggestil».
Andre tekniske innovasjonar var òg viktige. Moderne produksjonsmetodar gjorde det mogleg å framstille metall til ein rimeleg pris. Vidare vart ingeniørane ved hjelp av matematiske modellar i stand til å berekne kraftforløp og dimensjonar i ein bygningskonstruksjon. Dette førte til at bruken av jarn og stål i bygningar auka sterkt av førre hundreåret.
Skur 11 var eit produkt av alle desse hendingane. Bygget var ein viktig lekk i moderniseringa av hamna i den indre delen av Vågen. Skuret vart bygd i 1905-1906 av Bergen hamnevesen etter teikning av Johs. Meyer, og tente som lager for fjordabåtane.
Skur 11 er ein enkel, metallkonstruksjon på 8 x 30 m. Bærande og stabiliserande konstruksjonar er utført i stål. Bygget er sett opp etter modular i lengderetninga på 3.30m og 3.35 m. Som hamneskur er Skur 11 ei vanleg bygning. Konstruksjonsmåten og det dekorative utstyret gjer derimot at bygget skil seg frå andre objekt av same type, og dette gjer Skur 11 til eit sjeldsynt bygg. Skur 11 knyter seg arkitektonisk til murhusa bak, og er med på å gjere dette til eit heilskapleg kulturmiljø.
Skuret er eit autentisk uttrykk for si tid og dei teknologiske nyvinningane som vart introdusert i byggefaget i siste delen av førre hundreår. Bygningen er noko endra men mykje er framleis intakt av hovudkonstruksjon, materialar osb.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Skur 11 er ein enkel, metallkonstruksjon på 8 x 30 m. Bærande og stabiliserande konstruksjonar er utført i stål. Bygget er sett opp etter modular i lengderetninga på 3.30m og 3.35 m. Veggane har stålsøyler som er fundamenterte separat og med diagonale stag imellom. Takkonstruksjonen har ein takstol for kvar søyleakse og med åsar som spenner mellom desse. Utvendes er tak og veggar kledde med bølgjeplater av stål. Enkelte bygningsdelar er skrudd saman.
Som dekorative element, og som vern mot mekanisk skade vart det opphavleg sett opp åtte granittsøylar i hjørne og ved portane langs fasaden. Desse og bygningen elles vart utstyrte med rike ornament av smijarn.
Skuret har vore hardt brukt, og står i eit miljø der det er utsett for nedbrytande krefter. Mykje fukt og salt gjer at den berande konstruksjonen og jarnplatekledninga er stadvis mykje korroderte. Langs bakken er det støypt ein sokkel av betong som kransar bygget. Veggplatene er støypte ned i denne kanten. Dei opphavlege jarnplatene med sinusprofil er kledde med nyare plastbelagte aluminiumsplater. Portane mot vest er fornya. Det dekorative utstyret er fjerna. Delar av granittsøylane står att, men smijarnsdekoren er borte. Golvet var opphavleg dekka med brustein. Det er no asfaltert.
15 (Fredning av bygninger, anlegg m.v. fra nyere tid)

Miljø av sjøbuer i Skuteviken

Hovudbygningen på Slettebakken er eit langstrakt trehus i ein etasje, kledd med kvitmåla vestlandspanel og med pannetekt saltak, i hovudtrekka lite endra sidan slutten av 1700-talet. Huset ligg litt ute på kanten av ein terrasse, nedanfor ein knaus på eit høgdedrag som skyt ut i Bergensdalen, slik at det er vidt utsyn nord- og vestover, og ei skjerma flate på sørsida. Både nord og sør for huset er det restar av hageanlegget frå lyststadtida. Også fleire av dei andre bygningane som høyrde til, finst enno: I sørenden av hagen ligg eit par gamle uthus, og litt lenger unna ei gammal løe.

Beskrivelse fra lokalitet:
Sliberget 1 utgjer ein liten byeigedom ved plassen Sliberget, lengst ute på austsida av Nordneshalvøya. Eigedomen har aldri omfatta meir enn sjølve bustadhuset. Det er eit lafta trehus i to etasjar kledd med liggande, kvitmåla panel og utsvaia saltak. Hovudfasaden er mot plassen Sliberget, i NV. I NA er ein passasje mellom huset og husrekkja i Tvedtegården, ein av sjøgardane på Nordnes, medan SA-sida ligg ut mot Hellandsgården , ein annan sjøgard. I SV låg opphavleg det freda huset Nordnesgaten 23, som vart flytta til Gamle Bergen museum i 1960-åra.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Mer informasjon fins i Askeladdens merknadsfelt

Sliberget 2 utgjer ein liten byeigedom ved plassen Sliberget, lengst ute på austsida av Nordneshalvøya. Eigedomen har aldri omfatta meir enn sjølve bustadhuset. Det er eit lafta trehus i to etasjar kledd med liggande, kvitmåla panel. Fasaden mot Sliberget har valmtak med ein stor, spissgavla ark ¿ ein karakteristisk hustype i Bergen på 1700-talet. I NV ligg det inntil det freda huset Sliberget 3, nabohuset i NA er rive rundt 1985, medan langsida mot SA ligg ut mot Tvedtegården, ein av sjøgardane på Nordnes.

Fornminne: Rund gravrøys, uklart markert og lite synlig i terrenget. Noe uregelmessig form. Bygget utelukkende av rundkamp og noe bruddstein. Nokså avflatet topp og slake sider. Mose- og lyngbevokst. Mål: diameter, anslagsvis 12 m, høyde ca 0,8 - 1 m.