Fangstgrop. Mål: 2 m (Ø-V) x 0,7 m. Dybde: 0,50 m. Oppbygd av fine heller i S og i de to kortendene. I S skadd av stien og innrast.

Beskrivelse fra lokalitet:
Det er registrert fleire kolgroper på lokaliteten. Berre Kolgrop A er kartfesta og dokumentert. Den viser seg som ei lav forsenking i terrenget, omlag 90 cm i diameter. Kollaget er opp til 10 cm tjukt.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Kolgrop A, 90 cm i diameter, opp til 10 cm tjukt kollag.

Tuft. Mål: 4,5 x 4,5 m. Høyde: 0,70 m. Tufta er tydelig oppbygd, av heller, inntil en flyttblokk i SV. Den er veldig sammenrast og ser ut som ei steinrøys. Der er et 5-10 cm tykt lag med trekullblanda jord. Oppi tufta vokser det kvann. På vollen rundt vokser gress og kulturplanter.

Beskrivelse fra lokalitet:
Det er registrert fleire kolgroper pålokaliteten. Berre kolgrop A er kartfesta og dokumentert. Den viser seg som ei lav forsenking i terregnget. kollaget er opp til 5 cm tjukt.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Viser seg som lav forsenking i terrenget.

Bogastille. Halvsirkelformet mur som vender ut mot myra i V. Den er 8 m i diameter, orientert N-S. Høyde: 0,70 - 0,80 m. Det ligger en stor flyttblokk i V.

Beskrivelse fra lokalitet:
Mulig tuft. Rektangulær, 6 x 4 m, orientert N-S. Vises som en forsenkning i terrenget med synlige voller i S og Ø. Tufta er dårlig markert, men relativt synlig i terrenget. Tufta ligger på kanten av en rygg i N-S-gående retning. Voll i S er 0,4 m høy og 0,8 m bred. Voll i Ø er 0,2 m høy og 0,8 m bred. Særlig N-del av Ø-vollen er tydelig. I N er det antydning til voll, men den er veldig ustrukturert, med en liten haug N for eventuell voll. Voll i V er svært utydelig eller mangler helt. Tuftas dybde er inntil 0,2 m. Tufta er lyngbevokst. I S-enden er det plantet furu og i N-enden gran. Noe einer i omkring tufta. S i tuftas flate, nær S-vollen, er det en liten grop/forsenkning, ca 0,1 m dyp og 0,2 x 0,2 m. Tufta virker å være svært gammel. Den er overgrodd og synes "naturlig i terrenget". Vollene skrår jevnt, med unntak av voll i S som er rettere. Haug N for/inntil N-vollen kan muligens ha vært mødding.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Rektangulær tuft, 6 x 4 m, orientert N-S. Vises som en forsenkning i terrenget med synlige voller i S og Ø. Tufta er dårlig markert, men relativt synlig i terrenget. Voll i S er 0,4 m høy og 0,8 m bred. Voll i Ø er 0,2 m høy og 0,8 m bred. Særlig N-del av Ø-vollen er tydelig. I N er det antydning til voll, men den er veldig ustrukturert, med en liten haug N for eventuell voll. Voll i V er svært utydelig eller mangler helt. Tuftas dybde er inntil 0,2 m.

R 105899 er den største lokaliteten i utbreiing frå Sogndal kommune. I lengderetninga NA/SV måler lokaliteten om lag 370 meter. Lokaliteten er på sitt breiaste i vest, på cirka 150 meter i nord/sørlig retning. Lengst mot aust er bredda berre på 50 meter. Lokaliteten kan avgrensast topografisk til bergkammen den ligg på og av elva/bekken i sør, nord og aust. I vest er lokaliteten avgrensa til flata som går opp til BM 185, før terrenget byrjar å stige brattare opp mot Bjørndalsfjellet. Bjørndalen R 105899 vart fyrst registrert i 2000 av Ståle Furnes, Marit Skrede og Arnulf Østerdal i samband med forsterking av linjenettet frå Fardal i Sogndal til Mel i Balestrand. Registreringa avdekka 15 tufter og to kolgroper (A og B). Grop A vart C14 datert til 1530 +/- 60 BP og grop B til 1360 +/- 70 BP (Furnes 2001). Prøvestikk syna trekol i enkelte tufter, og to av tuftene vart daterte. Tuft A vart datert til 1310 +/- 70 BP, medan tuft E fikk dateringar til 1470 +/- 60 BP. I tuft E vart det også 9 funne kvartsbitar, som er det einaste gjenstandsfunnet frå lokaliteten. Dateringane frå gjeldane registrering ligg meir eller mindre innanfor dei same rammene, og plasserer med andre ord verksemda på lokaliteten frå og med romersk jernalder til og med vikingtid. Tuftene vert av Furnes, Skrede og Østerdal beskrivne som å vere hesteskoforma. Enkelte av tuftene er også dobbeltufter, som er to hesteskoforma tufter som ligg inntil kvarandre og saman utgjer ei tuft. Hesteskoforma tufter indikerar ein viss alder på lokaliteten, og ei generell datering til jernalderen kan nyttast. Den austlige delen av bergryggen lokaliteten ligg på er smalare enn den vestre delen, med ei bredde på mellom 30 - 60 meter. Bergryggen er smalast lengst aust og vert gradvis breiare mot vest. Landskapet stig i terrassar opp mot vest og S1(tuft). S1 ligg sentralt plassert i den austre delen av lokaliteten mot toppen av bergryggen, der landskapet flatar ut. S39 (kolgrop) utgjer lokalitetens austligaste struktur. Lokalitetsavgrensinga går om lag 30 meter aust for S39. S17 (tuft), ligg om lag i midten av lokaliteten, på grensa mellom den austre og vestre delen. Mellom S17 og S39 er avstanden på om lag 110 - 120 meter (sjå kart nr. 3). S38 (kokegrop), ligg 2 meter sørvest for S39 og 1-2 meter nord for elva, Havragrovi. Om lag 20 meter nordaust for S39 og høgare oppe i terrenget ligg S21, lokalitetens austligaste tuft. 40 meter vest for S21 ligg S1 (tuft). Sør for S1 i hellinga ned mot elva ligg fleire groper. S27 (kolgrop) ligg nærmast elva. 10 meter nord for S27 ligg S25 og 26 (kokegroper) attmed kvarandre. 8-10 meter nord for desse att ligg S28 (kokegrop). S28 ligg 5-6 meter aust for S1. 30 meter nordaust for S1: i bergkammens nordlige helling, ligg S20 som er ei mogeleg tuft. Cirka 25 meter vest for S1 ligg S2 og 3 (tufter), med 5 meters mellomrom. S2 ligg nord for S3. I ein halvsirkel rundt S3 si sørlige side, frå aust mot vest ligg S22 (skålgroper), S26 (kokegrop), S30 (eldstad/kolgrop) og S31 (skålgroper). Strukturane S4 (tuft), S36 (kokegrop), S5 (tuft), S6 (tuft) og S17 (tuft) ligg meir eller mindre på ei linje frå S3 i retning vest. 9 meter søraust for S17 ligg S32 ei kokegrop. 12 - 15 meter nord for S2 ligg to tufter attmed kvarandre (S18 og 19) mellom tuftene ligg ei kokegrop (S37). Frå S7 og S8 (tufter) i aust er det om lag 150 meter til lokalitetens vestlige avgrensing. I den vestlige delen av R 105899 er bergkammen breiare og den aust/vestlige hellinga er slak, nesten flat. Storparten av strukturane samlar seg på ein linje langs traseen si sørlige grense, frå S7 i aust til S15 i vest (sjå kart nr. 4). S8 (tuft) ligg 5 meter sør for S7 og 6 meter nordaust for S33 ei kokegrop. Cirka 10 meter nord for S33 ligg 2 tufter til (S9 og S10). S10 ligg 4 - 5 meter nordvest for S9. Om lag 10 meter vest for S34 ligg to tufter (S13 og S14) og endå ei kokegrop (S35). 15 meter vestover ligg S16, endå ei tuft. 20 meter sørvest for S16 ligg S15, ei tuft. På nordsida av bergkammen, om lag 40 meter nordvest for S14 ligg S23 og S24. Strukturane ligg i tilknyting til ein bekk og representerar to mogelege tjæremiler.

Rektangulær tuft, 4 x 2,5 m. Orientert NNV-SSØ. Godt markert og godt synlig i terrenget. Vises som en mur/terrasse murt opp av stein. Terrassen går omtrent i ett med terrenget i Ø-kant pga terrengets skråning. Muroppbygningen fra SV-hjørne til NV-hjørne er godt synlig, 4 m lang og 0,5 m høy. S-veggen blir lavere inntil den er 0,1 m høy i bakkant(SØ-hjørne). N-veggen går i null i bakkant(NØ-hjørne). Ø-kanten går i ett med terrenget, som skrår oppover. I SØ-del av Ø-veggen synes en steinkant. Muren er bygd opp av steiner/heller av omtrent samme størrelse, ca 1 m x 0,5 m. Steinene/hellene er ca 10-15 cm tykke. Steinene er mosebevokste. Tufta er flat inni og bevokst med bringebærris og gress. Det vokser or i tuftas NØ-ende. Det ligger noen stokker og bjørk oppå tufta. S for tufta er det en flat stein/helle på bakken, ca 1,2 x 1,2 m.
Rektangulær hustuft, 4 x 2,5 m, orientert NNV-SSØ. Vises som en mur/terrasse murt opp av stein.

Gravrøys.
1963: Rund røys.Klart markert, bygd av temmelig jevnstor rundkamp med enkelte bruddstein. Vidt, ikke særlig dypt krater i midten. Heri delemerke. V-siden noe avflatet. Omgitt av furu og grantrær på alle kanter unntatt mot Ø. D 20m, h 2-2,5m.
Det har vært drevet steinbrudd i nærheten, så 4m V for røysa ligger mengder med stein fra denne virksomheten. Tvm 20m.

Peisabotn; (837-841, 115) ble egen støl i 1832, men var sannsynligvis tatt i bruk før, kanskje før Fagradal. I 1820 fantes det et tømret sæl, et murt ildhus og et fjøs i Peisabotn. Den ble da bortleid for en årlig avgift av 4 ¿smalefoster¿. Den ble senere overdratt til gården Frøynes. (Olafsen 1910:80-81) Peisabotn er fortsatt intakt, og stølshusene er i god stand. I dag går t-stien gjennom Peisabotn, men Søre Nordmannsslepa går egentlig utenom vollen. Den går sør for tjernet; i foten av det lille høydedaget. De som drev på stølene ønsket ikke å ha hundrevis av kyr og hester trampende gjennom stølen.