50 artefaktar i form av fem bipolare kjerner/kjernefragment, to ubestemde kjerner, ei smalflekke, ei mikroflekke, ei ryggflekke, eit flekkeliknade avslag, eit avslag med retusj, eit avslag av ein slipt gjenstand, ei slipeplate og 36 avslag/bitar vart funne. Råstoffsamansetjinga syna at åtte av artefaktane var av flint, tre av grønstein, 12 av kvarts, åtte av kvartsitt, 16 av mylonitt og ein sandstein. Mikroflekka, smalflekka samt eit flintavslag var varmepåverka. Stratigrafien i dei positive prøvestikka synte eit torvlag på 30-60 cm i tjukkleik. Under torva var det funnførande, brune gruslaget (LB). LB hadde noko ulikt sand, stein, grus forhold mellom dei ulike prøvestikka. Tjukkleiken på LB varierte frå ca 10 cm til 22 cm. I to av prøvestikka vart eit tredje lag av sand påvist under LB. I eit prøvestikk førekom små mengder trekol i overgongen mellom torv og LB. Trekolet vert rekna å tilhøyre nyare tids lyngbrenning. Bruk av mylonitt og grønstein er eit trekk ved materialet som peikar mot ei datering til slutten av seinmesolitikum. Mikroflekker, smalflekker og avslag av slipte gjenstandar er typetrekk som forbindas med buplassar i dette tidsrommet. Legg ein strandlinjekurvene for området til grunn vil ein få ei datering til 5000 BP, som svarar til tidligneolitikum. Med bakgrunn i ei samla vurdering av gjenstandsmaterialet samt strandlinjedatering er det nærliggjande å plassere bruksfasen på lok. 39 til overgangen seinmesolitikum ¿ tidligneoltikum, mest trulig i byrjinga av tidligneolitikum.