Den største bua vart i gammal tid bruka som overnattingsstad for ferdafolk på veg mellom Aust - land og Vestland. Somme meiner dette er den «BISCOPS BODEN» som 1600-tals kjelder nemner i samband med visitas - reisene for Stavangerbispen, når han skulletil den austlegaste luten av distriktet sitt. Like til 1631 låg Hallingdal og Valdres under Stavanger bispedømme. Arkeologiske granskingar har synt at den største bua har vore i bruk frå mel - lomalderen av, og biskopstradisjonen kan såleis godt vera rett. Her fanst tinn - knappar, kritpipebitar, jernnaglar og mengder av hesteskosaum.