Bakgrunn for synfaringa i 1992 var ein telefon frå Eid kommune om nokre terrengformer på Sætreåsen. Det viste seg å vere to store, sirkulære steingardar. Begge er om lag 80 m i diameter, 5 m høg og 1 m brei. Ovanfor steingardane er det ei flate der det kan ha lege ei hustuft. Steingardane kan ha vore innhegningar for dyr med tilhøyrande hus, truleg frå jarn-mellomalder. Truleg har ein utnytta resursane i utmarka som jakt, fiske og jarn i myrane. Lokaliteten ligg strategisk til i forhold til ferdselsveg over til Sunnmøre og godt utsyn utover Nordfjorden og bygda Stårheim.