Eit smalflekkeliknade samt eit avslag i fin gråsvart kvartsitt vart funne. Dei var ikkje frostsprengt, vassrulla eller eldpåverka. Det er få diagnostiske trekk i gjenstandsmaterialet forutan at det smalflekkeliknande avslaget ser ut til å ha vore slått frå ei sylindrisk kjerne. Sylindrisk flekketeknikk vert sett i samanheng med tidligneolittiske busetjingar. Bruk av kvartsitt er utbredt som råstoff i seinmesolitikum og i neolitikum. Stratigrafien i det positive prøvestikket var som følgjer: 66 cm djupt torvlag. Under torva var det eit grålig homogent gruslag, som kan vere forvitra berg. Gruslaget var ca 10-15 cm tjukt. Ingenting tydar på sekundære omrotingar av stratigrafien. Ei strandlinjedatering på lokaliteten plasserar strandbunden aktivitet attende til 4500-5000 BP (tidligneolitikum-mellomneolitikum A). Med bakgrunn i funnmaterialet, men og strandlinjekurva er det mest trulig at lokalitetens bruksfase kan plasseras i tidligneolitikum.