Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
I morenens (Raets) SV-skråning:Hulvei. Klart markert. Bevokst med gress og enkelte løvbusker. Hulveien er i NØ og SV avskåret av moderne gangstier og spaser-veier. Hulveien kan nå spores i NØ-SV-retning fra raets topp og45m nedover raets SV-kant.L NØ-SV 35m, br øverst 6m, i bunnen 2m, dybde 1,5-2m.
Det funnførande området er ikkje større enn vel 100 kvadratmeter og er avgrensa av mindre bergknausar. Det er tatt tre prøvestikk på flaten der eit gav funn av flint og kvarts. I dei andre prøvestikka er det påvist eit markert kollag som truleg har samanheng med funna i prøvestikk 1, då trekol også førekjem her men då ikkje som eige lag. Det er tidlegare registrert ein lokalitet i området der det er tatt to prøvestikk som gav funn av to flintavslag (Lok. 2). Denne lokaliteten var ved kontroll i oktober 1997 ikkje råd å finne att. Truleg er den ein del av lokalitet 1 utan at dette var råd å finne ut av ved registreringa i oktober. Prøvestikka viste at torvlaget er jamt tjukt over heile flaten. Under dette kjem det i prøvestikk 1 eit lag med jord og sand. Spreidde trekolbitar finnes i dette laget. I prøvestikk nummer 2 kjem først eit 5 cm tjukt jordlag og under dette eit markert trekolhaldig lag, vel 3 cm tjukt. Dette laget inneheld større trekolbitar. Under dette eit lag med jord og sand, utan trekol. I prøvestikk nummer 3 har ein eit grå-svart lag av sand; konsistensen minner om eit utvaskingslag. Under dette får ein eit lag med jord og sand. Funna av steinartefaktar er her kanskje misvisande, då det er registrert ein mogleg steinalderlokalitet noko sørvest for lok. 1. Staden representerer truleg ein busetningsfase frå denne tida. Området ligg midt inne på øya og er relativt lett tilgjengeleg.
I skogen 20m SSV for høyspentmast nr 45 på trase 66kv J-L finneset kryss mellom to hulveier. Hulveien går i retning N-S og følger raryggen. Lengst i N er denopptil 7m br, 1m dyp. I S smalner den inn til br 2,5m, dybde 0,5m.Den forsvinner inn i hogstfelt med tett kratt. I N er den brutt av kjerrevei. På andre siden av denne ligger det mye kvist. Begge veiene går gjennom bøkeskog med noe innslag av gran. Hulvei N-S 75m.
Flaten som lokaliteten ligg på er ei mindre hylle som skrånar slakt opp mot eit ovanforliggjande jorde. Lokalitetsområdet er slik avgrensa i nord av bergknausar og i sørvest av ein terrassekant. I austre del av flaten går ein mindre flaumbekk som har vaska vekk all overflatemasse i ein del av området. Totalt er vel lokaliteten på 30 kvadratmeter. Det vart tatt to funnførande prøvestikk på lokaliteten. Lagdelinga vser ikkje eit klart markert kulturlag sjølv om det er funne brent nøtteskal og trekolbitar. Under torva er det i hovudsak dyrkingsjord og grus. Funna er gjort i dette laget. Funnstaden har nok tidlegare vore oppdyrka likt med flaten ovanfor.
Ute i dyrket mark synes tydelige spor på flyfotoet etter 6 ut-pløyde gravhauger med fotgrøft. De ligger kant i kant på rekkeN-S. En av haugene kan være identisk med haugen som er registrert i 1930. En haug er synlig i halvsirkel og er brutt av veien. Se litteratur.D målt på flyfotoet: inntil 15m.
Hellerar finst i eit lite dalsøkk opp frå Sørevågen like N for kaia. Dei er små og kan berre ha gitt høve til stutte og tilfeldige opphald. Har ikkje vore undersøkt vitenskapelig.
På høydedragets høyeste del og NV for og inntil dyrket mark:1. Rundhaug. Klart markert. Bygd av sand. I SV-kant rund grop, d 2m, dybde 1m. Bevokst med gress, busker, bar- og løvtrær. D 25m, h 2,5m. 10m SSV for 1:2. Rundhaug. Klart markert. Bygd av sand. Bevokst med gress, busker, bar- og løvtrær. Hele haugen er dekket av halm. Antatt d 20m, h 1,75m. De øvrige haugene som var registrert på Brånes nordre i 1930 ernå fjernet ved dyrking.
På raryggens høyeste punkt og ut mot den bratte skråningen i SV: Gravfelt bestående av: 21 rundhauger og 5 langhauger. Haugene er bygget av sand og stein.De fleste har fotgrøfter. Haugene må karakteriseres som klartmarkerte, men alle unntatt 4 som er restaurert, er svært ødelagtav plyndringsforsøk og masseuttak. Haugene er bevokst med løvtrær.Rundhaugenes d 6-30m, h 0,3-1,75m.Langhaugenes l N-S 6-12m, br Ø-V 3-5m, h 0,3-0,5m. På kartet i Reisefører til fortiden s 110, er det avmerket engravhaug S for R03 og N for Oscarsgt. Denne haugen er imidlertiden naturdannelse jordfast stein, dekket delvis av jord oppbrakt av røtter.
Lokaliteten er påvist gjennom eit prøvestikk på flaten. Flaten er vel 100 kvadratmeter stor og er naturleg avgrensa av skrentar i nordvest, nord og vest. I vest ligg ein høgare bergkolle som gjev god ly for vestavinden. Lagdelinga i prøvestikket var noko vanskeleg å observere då den tette granskogen gav lite lys. Avsetningane var noko grunnare enn på lokalitetane lenger nord og søraust. Lausmassen var finkorna sand, gråleg på farge. Like under rotlaget fekk ein eit klart markert utvaskingslag. Flaten har truleg vore dyrka i nyare tid.