Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
Fornminne: Hustuft, rund, svakt markert, kun synlig ved slått gress, diameter 3 m. ingen voller, men forsenkning 0,2 m dyp. Utpløyd. Svak forhøyning foran voll?
Steinalderlokalitet. Prøvegravingar 1948 og 1950 (Isak Undås) over 6 m2 gav B 9975 og B 10337. Dei låg i underkant av torvlaget eller noko ned i grusen.
Beskrivelse fra lokalitet:
Bosetningsspor i form av stolpehull, kulturlag og udefinert nedgraving. Ved registreringen i 2003 ble det påvist totalt 14 anlegg i planområdet, fordelt på tre lokaliteter (se også ID 94607 og 94564).
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Lokaliteten består av syv anlegg i form av kulturlag a11, stolpehullene A4, A5, A6, A8 og A10, samt den udefinerte nedgravningen A9.
Lengst i N: Fornminne 1: Hustuft, oval, godt markert i terrenget, ikke voller. Orientert N-S, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,2 m. 18 m S for fornminne 1: Fornminne 2: Hustuft, oval, godt markert i terrenget, ikke voller. Orientert SSV-NNØ, lengde 3-3,5 m, bredde 2-2,5 m, dybde 0,1-0,2 m. 16 m SV for fornminne 2: Fornminne 3: Hustuft, oval, uklart markert i terrenget, ikke markerte voller. Orientert N-S, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,1 m. 9 m Ø for fornminne 3: Fornminne 4: Hustuft, oval, lite tydelig i terrenget, ikke voller. Orientert N-S, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,1 m. Kant i kant og NØ for fornminne 4: Fornminne 5: Hustuft, oval, tildels dårlig markert, orientert N-S, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,1 m. 6 m SSØ for fornminne 5: Fornminne 6: Hustuft, oval, godt markert i terrenget, ikke voller. Orientert SSØ-NNV, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,2 - 0,3 m. 5,5 m NØ for fornminne 6: Fornminne 7: Hustuft, oval, usikkert fornminne. Orientert SØ-NV, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,1 m. 9 m ØSØ for fornminne 7: Fornminne 8: Hustuft, oval, godt markert i terrenget, ikke voller. Orientert SØ-NV, lengde 3 m, bredde 2 m, dybde 0,2 m.
Per Fett: Nausttuft. Her er ein mur av meterstore steinar, 15 m lang, men nokon annan veggmur er i beste fall utydeleg, på sørsida 4 m frå. På begge sider av midtmuren er det rydda og der er tilsvarande to breie båtoppdrag frå V, det nordre på den andre sida av ein steingard. Den nordre støda er elles i bruk framleis, der ligg lunnar mot O. Passhøgda er høgst 2 m.o.h. 1997: Kontrollert av J. Aksdal, Hordaland fylkeskommune, som skriv: Tufta var i 1972 godt synleg og er tidlegare dokumentert av Fett. Ved synfaring av staden i 1997 var kulturminnet lite synleg. Området er noko oppdyrka og skogen er fjerna. Tufta er slik øydelagt gjennom bruk av området. Steinmuren som går tvert over tufta er der i dag, medan muren som skil naustet i to er lite synleg eller heilt borte på grunn av overflatedyrking, Me bør her dokumentera det som er att av kulturminnet og sikra data om denne typen kulturminne.
I prøvestikk 1 vart det avdekt restane etter ei jarnvinne. Jarnvinna teiknar seg som eit trekolhaldig lag med slagg og jarn. Ein del av jarnslagget hadde brent leirklining på utsida, noko som syner at dette truleg er restane etter ei jarnvinne for framstilling av jarn. Trekol frå lag 3 i prøvestikket er C14-datert til BP 1585 +/- 75, som gir kalibrert alder 410-560 e.Kr.
Beskrivelse fra lokalitet:
Frå Per Fett: Nausttuft, nedre ende om lag 1 1/2 m o. h. 27 m lang NNV-SSO, no 11 m brei. Nordenden er mura og viser tydeleg innvendig breidd 5 m. Nedetter kan ein sjå at langveggene og har vore mura. Prøvestikk 1942 (Per Fett) utan resultat. Frå Aksdal, 2004: Området nausttufta ligg i er i dag eit gamalt kulturminneområde med større tre og relativt tett lauvkrone. Ein har slik lite undervegetasjon og tufta er godt synleg. Ein må likevel ta stilling til omikkje fleire stuvar bør fjernast slik at presset på veggvollane ikkje vil øydelegge tufta meir enn idag.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Naustufta ligg vel tredve meter nordaust for gravflokken på Skarvasteinen. Den ligg på sandgrunn vel fem til åtte meter over havet, like aust for neset ved Skarvasteinen. Tufta er omlag tjuesju meter lang og ellve meter brei (ytre mål). orienteringa er nord-nordvest og sør - søraust. Dei indre måla er meir uvisse då veggvollane er mykje innpressa av store tre. Nordenden er oppmura stein funne lokalt, noko som gjer muren særs grov, mest som ei dynge. I same ende kan me sjå at breidda innvendig har vore omlag fem meter. Langsidene har og i fylgje Fett spor etter slik oppmuring, dette var i dag ikkje synleg. Fett har gjort undersøkingar her med prøvestikking, men dei gav ikkje funnn. Tufta står i dag i fare for å verta øydelagt av dei store trea som veks i og på veggvollane til kulturminnet. Ei tynning av trevegetasjonen må her sjåast på som primærtiltak.
Røysene er låge og knapt synlege. Under torva er det mykje hovudstor strandstein som ligg i to konsentrasjonar. Konsentrasjonane utgjer to røyser med eit tverrmål på vel 5 m. Høgda er ikkje større enn vel 1 m. I dag veks det lauvtrekjerr på begge røysene.
Polygon er justert i høve til kart frå registreringa november 1999 samband med plan for hyttefelt.
Røysa er rund og vel 7,5 m i tverrmål, høgda er vel 1 m. Den er bygd av løftestein og det er ingen teikn på søkk i røysa og den synest vera inntakt. Røysa er delvis overgrodd av lyng og einskilde furutre. Røysa ligg i eit mykje brukt friområde.
Frå Per Fett: Fk. 1/1-2. Steinkransar. Den eine er 4 m i tvm., den andre ligg 1 m i SSV og er 5 m i tvm. Inni kransen er det djupare. (Ross nr. 9). Frå J. Aksdal, 2004: Det var ved synfaring på Ramseidet ikkje råd å finna att steinringane. I området i dag er det storvaksen furuskog og gras, slik at steinringane ikkje er synlege. På sikt bør det verta undersøkt om dei registrerte kulturminna framleis finnes på staden, og i den samanhengen få dokumentert dei skikkeleg.