Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
Langhaug. Om lag 16 x 7 m, og 1,5 m høg på det høgaste. Grasdekt. Stor bjørk på toppen. Eigedomsgjerde går over og langs den sørvestre sida av gravminnet.
Beskrivelse fra lokalitet:
En stor steinblokk som utelukkende bestod av skålgroper. Funnet ble meldt ifra etter at steinblokken var sprengt.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Steinblokk med utelukkende groper. På stor, jordfast stein som nå er bortsprengt. (Koordinater: Y: 20530 X: 610110, Høyde over havet: 128 m)
Steinalderlokalitet. Ved synfaring på Agasøster vart eit ikkje-omsøkt tiltak kontrollert. Ein steinalderlokalitet vart registrert i eit område der det i dag er bygd parkerings- og snuplass. Funn vart gjort i lausmassar sør for parkeringsplassen. B16783. Delar av lokaliteten er truleg bevart.
Lengst i SV: 1. Rundrøys. Uklart markert. Bygd av mellomstor rundkamp og bruddstein. Forsenkning i midtpartiet. Overtorvet. Krattbevokst. D 8m, h 0,8m. 4m NØ for 1: 2. Do røys. Stor grop i midtpartiet, d 2,5m, dybde 1m. En del av V-kanten fjernet. Bevokst med bjørkekratt. D 9m, h 1m.
Beskrivelse fra lokalitet:
Kolhaldig aktivitetsflate frå romartid-folkevandringstid, mulegvis med samanheng til gravfeltet om lag 30-50 meter lengre sør-søraust. Plasseringa like aust for den mellomste vegen ved Krossbrekka er også interessant, utan at det kan påvisast noko direkte samanheng. Området ligg i ei svak gras- og lyngkledt helling ved ein gamal sti (Olavsvegen, ID 122886-3), 10-20 unna den søndre terrassekanten på Syltemoa. Ifølgje Snorre skal Heilag-Olav og hans menn ha kvilt i dette området, og på 1200-talet skal det ha vore oppført to krossar her. Området spela ei viktig rolle i kristen mellomalder, men kan også ha hatt rituelle og kultiske funksjonar tidlegare og før Olav si ferd gjennom Valldal.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Aktivitetsflate av ukjent karakter, beståande av eit gråbrunt, kolhaldig kulturlag på 5-10 cm, med ein negativ, vertikal strukturar (>10 cm) påvist i profil i eit prøvestikk. Dette kan vere ein form for stolpehol, men det kan også representere andre spor etter forhistorisk aktivitet. Det blei teke ei kolprøve frå det aktuelle laget. Denne besto kun av furu (Pinus), og blei datert til 130-320 e.Kr. (1810 ± 30, Beta 415775). Om ein tek høgd for furua sin høge eigenalder er det sannsynleg at laget stammar frå siste del av eldre jarnalder.
Gravfelt beståande av to store gravhaugar på om lag 20 meter i diameter. På den eine haugen står det ein stor oppreist stein, med ein kross på toppen. Den såkalte Olavstøtta vart reist på 1800-talet, men bautaen kan vere eldre og stamme frå feltet. Det er sannsynleg av gravfeltet er frå eldre jarnalder, og at det kan ha samanheng med aktivitetsflata frå romartid. Ifølgje Snorre skal Heilag-Olav og hans menn ha kvilt i dette området, og på 1200-talet skal det ha vore oppført to krossar her. Området spela ei viktig rolle i kristen mellomalder, men kan også ha hatt rituelle og kultiske funksjonar tidlegare og før Olav si ferd. Begge haugane ligg på kanten av Syltemoa, og vender ned mot fjorden ved Sylte.
Veien fremstår som en enkel turvei, gjennom et område med litt furuskog. VEst for Olavsveien er et stort massetak. Veien skal ha en sikringssone på 50-60 meter mot vest. I skråningen i sør er det fire alternative stier. Den østligste er regnet som den opprinnelige Olavsveien.