Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
I dypeste dalen mellom fjellene Håneskletten og Grønhø, ca 150-200m vest for foten av Geitryggen ligger 2 gravrøyser som ligger med en avstand av 45m fra hverandre i retningen øst-vest. De ligger i hellinga av mose-rya nedover mot Kakelldalen, på sydsida av seterveien og på sydbrinken av en liten bekkedal som går omlag parallelt med veien. Avstand fra bekken til røysene er bare 15-20m. Mye tyder på at røysene har forbindelse med gammel veilei som har fulgt nåværende setervei mot Nilsgardsetra i Kakelldalen. Veien kommer opp fra Røstangrenda (like ved Rondeslottet) i Folldal går opp mellom fjellene her, Håneskletten og Grønhø, fører videre nedover mot Kakelldalen, hvor den har gått nordog opp for setrene mot Einundalen og videre forbi Markbuliagjennom Rødalen til Stubsjøen og Kvikneskogen. Dette er den eldgamle veileia mellom Kvikne og Folldal.
Tillegg kontrollregistreringen 1999:
Den østlige gravrøysa er en rundrøys. Bygd av fra over hodestor, hodestor og noe mindre stein. Meget stor og dyp plyndringsgrop i midtpartiet, ca 1,60 m dyp. Mål; ca 9 x 10 m i diameter, ca 0,50 m høy.
Den vestlige gravrøysa er en oval røys med lang og smal grop i midtpartiet. Bygd av fra over hodestor til mindre stein. Muligens er gropa i midtpartiet et sekundært inngrep i forbindelse med skjerp. Mål; ca 10 m i diameter N-S, ca 6 m i diameter Ø-V, ca 0,50 m høy.
Grunneieren Erik Stoveland avdekket en diabas nøstvetøks på åkeren sin i begynnelsen av 1980-tallet. Øksen ble levert til fylkeskonservatoren den 28. august 2009. Nøstvetøksen likner på nøstvetøks "Berget 1", som ble funnet i Østfold.
Lokaliteten består av 1 tjæremile. «Framsida» sida er vendt mot sør og er forma i ein svak halvsirkel. I midten er renna, på begge sider av denne er det ein steinmur. Den vestlege muren er mest synleg, mens muren på austida er meir tilgrodd av lyng, mose og einer. Rett over, frå ytterste stein på kvar side, er tjærehjella 6 m brei. Renna er open og synleg som ein ca 3,5 m lang gang. Denne er 0,50 cm brei. Framme i midten, er muren ca 1,1 m høg. Steinane som er synlege i muren er relativt store. Vi stakk med jordborr og påviste eit tjukt kollag framfor (sør for) renna og muren. Området her var svært bløtt og når vi gravde eit prøvestikk for å ta ut kollprøve, fyllte det seg straks med vatn. Det var ca 25 cm med torv og myr, så eit kollag på ca 20 cm, under kollaget var det fin grå sand med kollbitar. Vi tok ut prøve frå nederste del av kollaget og fekk datering til 1020 ¿ 1220 e. Kr., det vil seie tidleg mellomalder.
Grunneieren Erik Støvland funnet i begynnelsen av 1950-tallet et spinnhjul laget av stein. Spinnhjulet er ikke levert til fylkeskonservatoren ennå men skal leveres straks. Det ble også funnet en del keramikk i nærheten men grunneieren har ikke tatt vare på dem.
R 129196 ligg nord for Rv 5, på ei lita flate nord for der tursti/veg til Hatlesetnipa gjer ein knapp venstresving. I aust renn ei lita elv, steile bergveggar dominerer i nord og aust. Vegetasjonen er dominert av lauvskog og open furuskog med ein undervegetasjon av lyng og mose. Enkelte parti er våte og myrlendt. Lokaliteten ligg i indirekte konflikt med traseen. Skildring av lokaliteten Lokaliteten består av to strukturar, ein hellar (S1) og ein steingard (S2). Steingarden ligg om lag 10 m sør for hellaren, i enden av bakken ned frå hellaren. Der ligg steingarden oppå ein stor stein. Område er i ferd med å gro att av lauvskog, busker og bregner. Innanfor dråpefallet på hellaren er om lag 1,70-2 m høg. Det tørre området er opp til 8 m langt og 3,5 m breidt. Det er verdt å merke seg at det var svært vått i undergrunnen, sjølv innanfor dråpefallet. PS 1 vart fyllt av vatn før vi gravde det ferdig. Der var vanskeleg å obsevere stratigrafien, og vi valde å avslutte prøvestikket då vi kom ned på eit kolhaldig lag. Det er det samme som i PS 2. I PS 2 var det noko tørrare og det var mogeleg å grave prøvestikket ferdig før det byrja å fylle seg med vatn. I prøvestikket vart det registrert eit opp til 10 cm tjukt kollag. Kollaget vart solda, men det vart ikkje gjort nokon funn. Vi tok ut kolprøve til datering frå PS 2, lag 3. C14 prøva viste ein datering til 780-390 f. Kr., det vil seie yngre bronsealder/førromersk jernalder. Vi har ikkje eksakt avgrensing på kollaget, men det var i begge prøvestikka og ein må rekne med at det er i heile området innanfor dråpefallet. Det er ikkje godt å tolke kva funksjon steingarden har og om den eventuelt skal sjåast i samband med hellaren. Plasseringa av steingarden oppå ein stein gjer det mindre truleg at det er rest av ein lengre steingard nytta som gjerde o.l. Den synest også noko høg og upraktisk til å fungere som bogastelle. Med omsyn til bevaringsgrad og høgde på muren må det iallefall vere rimeleg å anta at muren er yngre enn kollaget i hellaren og eit nyare tids kulturminne. Men om hellaren også har vore nytta i nyare tid og om muren er bygd i samband med det, er vanskeleg å seie.
Lokaliteten ligg nok 14-15 moh,og flata er tilvaksen av torv, lyng, mose, einer, lauvtre og furutre.Eitt av fire prøvestikk positivt.Det positive prøvestikket ligg relativt langt framme på flata og eit par meter før terrenget skrår bratt ned mot sjø. Funna gjort om lag 30-40 cm under overflata, i oransje svakt leirblanda sand med trekolbitar. Yngre bruksfase representert ved tunt kolblanda lag, datert til 2310 +/- 40BP (Beta- 251317).
Lokalitetsflaten er ca. 18 meter N-S og ca. 10 m Ø-V ut frå topografi og prøvestikk og ligg nærare 12-14 moh.Lokalitetsflata er relativt jamn, men med ei lita forhøging i nordaust. Flata er dekka av lyng, torv, mose, einstape og einer og omkransa av furutre og unge lauvtre. 3 av fem prøvestikk positive.
PS18 ligg sentralt på flata.Yngre bruksfase representert ved brent trestokk datert til Cal AD 540 - 660 - 1470 +/- 50 BP (Beta-251318).
I uren og 5m mot S er det funnet: C33921, samt 1 kniv av flint, 1 flintskraåer og kvartsavslag. Ved prøvestikking i torven på innsiden ble det funnet kull.