Feltet består av 4 kokegroper, 3 nedgravninger og et steinlag.

Lokaliteten består av 1 kokegrop, 4 nedgravinger, 2 mulige urnegraver og en mulig gravrøys.

Lokaliteten er avgrensa av synkande funnfrekvens i alle retningar, med unntak av mot nordvest. Avgrensinga i denne retninga bygger på topografiske element og er ikkje tilfredsstillande. Lokaliteten kan teoretisk sett henge saman med lok 9. Då lok 9 ligg 6 meter ovafor i vertikal høgdeskilnad representerer truleg den bratte skråninga mellom lokalitetane likevel ein avgrensing. Estimert lokalitetsutbreing er sett til 280m2. (sentral sirkulær flate 120m2). Lokaliteten har status som kulturlagslokalitet. Kulturlag finst i to prøvestikk, (GJ3) og (GJ61), dessutan er markante kolhaldige lag påvist i tre prøvestikk (TAW1, CHL2 og GJ62). Det er ikkje funne beinrestar på lokaliteten. Kulturlaget er definert utifrp forekomsten av feitthaldig kollag. Det er ikkje funne beinrestar eller mengder av skjørbrent stein på lokaliteten. Skilnaden mellom kulturlaget og kolhaldige lag er ikkje dramatisk, men består av i kva grad det finst kol og feitt, og mektighetsgraden til desse laga. I utgangspunktet kan og skilnaden mellom desse laga skuldast ulik konserveringshistorie.
Det vart funne eit odd-midtfragment av ein skiferspiss med spissovalt tverrsnitt, og ei retusjert flekke i fin lysegrå spettet kvartsitt i prøvestikk TAW1 på den sentrale lokalitetsflata. Funn av eit tilverka emne i form av ei skiferplate, samt avslag av skifer indikerar og ei datering til neolitikum. Ein liten dråpeforma skrapar i flint med ein tangeliknande skjeftingsretusj er funne i GJ3. Bipolar reduksjonsteknikk dominerar funnmaterialet. Flint dominerer som råstoffmateriale, men fins og innslag av kvarts, kvartsitt, bergkrystall og eit einskildt avslag av blå mylonitt. 17% av materialet er varme påverka, 5 % er vassrulla. Den bakre strandlinjedateringa for lokaliteten er 5200 BP. Den akseleratordaterte trekol prøva frå GJ3, ga daterigna 4580 +-55 BP (TUa-3570). Lokaliteten vert vurdert som fleirfasa med element frå både tidligneolitikum og mellomneolitikum A.

Lokaliteten har ikkje status som kulturlagslokalitet, det er heller ikkje påvist trekol i dei funnførande massane. Funna ligg i eit sandholdig gruslag umiddelbart under torva. Ein høgare frekvens av stein på knyttneve storleik, i kombinasjon med ein vertikal avgrensing av funnførande lag er observert om lag 20 cm ned i gruslaget. Heile 22% av materialet er påverka av eld, medan 4,5% er vassrulla. Det er ikkje gjort diagnostiske reiskapsunn i funnmaterialet som utelukkande består av flint. Materialet er teknologsik homogent, det har spisse avspaltingsvinklar og er slått med direkte teknikk. Funnkonsentrasjon umiddelbart ved ei flytteblokk kan indikere at sjølve steinen var sentral på lokaliteten. Lokaliteten ligg 4 meter over tapes maksimum for Baraldsneset, og den bakre strandlinjedateringa gir 9700 BP. Dersom lokaliteten ikkej har vore strandbunden kan den sjølvsagt være av yngre alder.

Lokaliteten er avgrensa av synkande funnfrekvens i eit prøvestikk opp mot vegen i nord og nordvest. I austleg retning er lokalitetsflata avgrensa av den same mosekledde bergryggen som avgrensar lok 7 lenger nedafor i søraust. Synkande funnfrekvens på nedsida av platået avgrensar lokaliteten i sør. Mot vest er lokaliteten kun topografisk avgrensa av ein bratt skrent med djup myr nedafor. Eit negativt prøvestikk er tatt like vest for skrenten, og syner at lokaliteten ikkje strekkjer seg langt ut i denne retninga heller. Estimert utbreiing av lokaliteten er sett til 130m2. Funnområdet har ikkje status som kulturlagslokalitet. Det funnførande laget er oppimot ein halvmeter tjukt både på den sentrale lokalitetsflata og i skråninga nedafor. Materialet frå skråninga representerer truleg ein møddingsiuasjon frå flata ovafor. Gardsvegen er plassert rett på berget, og ovafor den sentrale funnførande flata. Eit oddfragment av ein skiferspiss med spissovalt/flatt tversnitt er den artefakten so gir mest tidsdiagnostisk informasjon av funna. Sjølv om skifermaterialtet som er påvist i to prøvestikk på lokaliteten, er svært lite, indikerer det til ei datering til neolitikum. Eit mogleg oddfragment, truleg av ein neolitisk tangespiss er og funnen på lokaliteten. Bipolar reduksjonsteknikk dominerar i materialet, men fragment av flekker syner at plattformteknikk og har vore nytta på lokaliteten. eit midtfragment av ei svært regelmessig smalflekke, funnen i An gir eit eit bestemt inntrykk av konisk mikroflekketeknikk og dermed ei datering til mellom/seinmesolitkum. Råstoffordelinga: Flint 88%, kvarts 4,8 %, kvartsitt 1,75%, bergkrystall 4%. Omlag 19% av materialet er påverka av eld, medan 10,5 % er vassrulla. Det kan ikkje utelatast at lokaliteten har fleire bruksfasar. Lokalstrandlinjekurva viser at lokaliteten ligg ca 4 meter over tapes maksimum, og den bakre strandlinjedateringa av lokaliteten blir dermed 9700 BP. Ei strandlinjedatering til tidlegmesolittikum er ikkej i samsvar med det arkeologiske materialet. Dei neolitiske funna syner at lokaliteten helelr ikkej alltid har vore strandbunden. lokaliteten vert datert til atlantisk tid, med gjenbruk av uvisst omfang på flata i neolitikum.

Lengst N: 1. Rundhaug, steinblandet. Noe uklar markering, flat form. Urørt? Sterkt overgrodd av bregner og løvkratt, noen einerbusker. D 9m, h 0,3m. Kant i kant og SV for 1: 2. Ditto rundhaug, sterkt overgrodd, vesentlig av bregner, men også noe løvkratt. D ca 6m, h 0,3m. 7m SV for 2, på bergknatt som den utnytter: 3. Rundhaug, steinblandet. Nokså uklart markert, flat. Noe utrotet? Grop i SØ, 1,5x0,2m. Mose-, gress- og lyngdekke. Løv- og einerkratt. D 8m, h 0,35m. Det er vanskelig å fastslå skader pga vegetasjon.

Lokaliteten er avgrensa av negative prøvestikk eller synkande funnfreksvens i alle retningar frå hovudkonsentrasjonen. Etimert lokalitetsutstrekning er sett til 150m2. Lokaliteten er ikkje ein kulturlagslokalitet. Den horisontale funnspreiinga på lokaliteten gir eit noko difust bilete, men tyngdepunktet ligg truleg i søraustleg kant av flata. Den vertikale funnspreiinga med mektige funnførande lag dannar eit liknande mønster. Funnmaterialet frå lokaliteten peikar klart i rening av preboreal tid. Det diagnostiske tidligmesolittiske materialet frå lokaliteten består av ein skotskada einegga spiss i flint. Reduksjonsteknikken som er nytta er handheldt direkte slag med flintavfall med spiss avspaltingsvinkel som karakteristisk sluttresultat, eit teknologisk tidlegmesolittisk kjenneteikn. Råstoffbiletet med nærmast totalt flintdominans peikar i same retning. 1,7% av materialet er brent, og 35,6 % er vassrulla. Dateringa av lokaliteten er basert på funnmaterialet og strandllinjekurva for området. Strandlinjekurva syner at lokaliteten ligg 10 meter høgare enn taåes maksimum, dersom lokaliteten er strandbunden gir dette ein svært høg alder for bruksfasen. Den bakre strandlinjedateringa for lokaliteten gir 10100 BP. Dersom ein nyttar ein margin på to meter mellom lokaliteten og vassflata vert lokaliteten strandlinjedatert til 9900 BP. Ut frå ei samla vurdering vert lokaliteten difor datert til første del av preboreal tid og tidlegmesolitikum.

Steinalderboplass beliggende rett nord for Andelva på sørsiden av SV-NØ orientert høydedrag. Boplassen ligger i små kupert terreng bestående av mye svaberg i dagen, med kun små lommer av løsmasser mellom knausene. Vegetasjonen på stedet består av åpen furuskog. Undervegetasjonen av lyng og mose. Selve funnområdet avgrenses topografisk av skrent ned mot Andelva i SØ og av en bergrygg i NV. Mot øst og vest er det ingen naturlig topografisk avgrensing. Områdets størrelse utgjør ca 30 m nord-syd og ca 20 m øst-vest. Til sammen ble det tatt 9 prøvestikk i tilknytning til boplassflaten, hvorav 2 var positive. I alt ble det funnet 2 gjenstander av flint. Undergrunnen på stedet består av 5-10 cm torv over et rødbrunt lag av sand og grusblandet humus og deretter berg.

Lokalitetsflata eller lokalitetsresten er estimert til 50m2. Det funnførande området har ikkje status som kulturlagslokalitet. Funna er gjort både i torvlag og i undergrunnsmassar. Nokon synleg stratigrafisk systematikk i funndeponeringa er ikkje observert. Funnfrekvensen er så låg, både vertikalt i dei einskilde prøvestikka, og mellom dei funnførande prøvestikka, at det truleg berre er slengarar. Anten er materialet redeponert frå ein annan stad, eller så er det snakk om restar etter ein lokalitet kor tyngda av materialet er fjerna. Funnmaterialet støttar opp om utgangshypotesa. Det finst ikkej diagnostiske reiskapsfunn eller daterande element. Noko av funnmaterialet er strandrulla, og nokre av dess er truleg naturflinr, men det finst stykke som og er vassrulla i etterid og avslag som ikkje er påverka av erosjon. Den lokale strandlinjekurva for Baraldneset viser at lokaliteten ligg over 8 meter høgare enn tapes maksimum, dersom lokaliteten er strandbunden gir dette ein bakre strandlinjedatering til 9900 BP. Dersom materialet er redepponert, gir strandlinjedateringa inga meining i høve til funna. Ut i frå ei samla vurdering vert nivået funnmaterialet ligg på no, datert til første del av preboreal tid og tidlegmesolitikum.