Rideveg som gjekk frå Vester Verdal etter same låma som Verdalsheivegen, deretter opp Ryggebakkjen og langsetter ein lang sandrygg som heiter Ormen (eit merkeleg naturfenomen), deretter gjennom Skeislåtèn og ned Mannevegen til Skeie.
Vegen over Brelandsheia som rideveg (Nordmannsvegen)
opphav
Agder fylkeskommune
informasjon
Rideveg (hôlveg). Han står teikna på Krafts kart av 1765 med påskrift "Normans Vei Kaldet til Christianssand". Folk som kom vestanfrå, blei kalla nordmenn, truleg av di dei opphavlege nordmennene var dei som budde på Vestlandet (langs Nordvegr, vegen mot nord, som var kystleia nordover). Denne Nordmannsvegen gjekk slik: Konsmo - Laudal - ferje - Mjåland - Kvasshamar - Høye - Fossestøl - Krossen - Fladelia - Breland - Nedre Skår - Stokkeland - Nodeland - Groheia - Krossen - Kristiansand. Denne Nordmannsvegen var mest i bruk frå midt på 1600-talet (pga. Kristiansand) til 1790-åra (då noko av botnen i Mjålandvadet rak ut så at ein berre kunne vada over når åa var lita), og noko i bruk til 1830-åra (då det i staden kom ferje og køyreveg frå Finsdal om Høye og Breland). Det fanst fleire andre Nordmannsvegar mellom Vestlandet og Agder eller Austlandet. Over Hardangervidda blei dei kalla Nordmannssleper. Denne ordbruken smitta over på himmelretninga, slik at dei sa "nord", endå om dei meinte vest.
Hôlveg, i bruk som offentleg rideveg til 1836, i bruk som lokal kyrkjeveg til 1950-åra. Han var ein del av ein lengre byveg Kristiansand - Stallemo - Greibesland - Spikkeland - Øvland - Djubesland - Finsland - Bjelland - Byremo - Vårdalsdalen - Kvåle - Skeie - Eikjen - Haddeland - Eiåsland - Fjotland osv. Han blei kalla Nordmannsvegen av di folk som kom frå Vestlandet, blei kalla nordmenn. Det var på Vestlandet dei opphavlege nordmennene budde. Denne ordbruken smitta over på himmelretninga, slik at ein veg blei kalla nordmannsveg, endå om han kom frå vest eller nordvest. Vegen er forvitneleg her som han slyngar seg over Raet (endemorenen frå eit tilbaketrekkjingssteg av isbreen under avslutninga av istida) som truleg er geologisk verneverdig. Merka som turløype i 1995 og på nytt i 2013.
Fornminne 1: Kullgrop, ytre diameter 8,30 m, indre diameter 4,90 m, dybde 1,15 m. Rund grop med tydelige voller. Øst i gropa står ei stor gran. Kvadratisk bunn. Fornminne 2: Kullgrop, ytre diameter 7,70 m, indre diameter 5,30 m, dybde 0,90 m. Rund grop med kvadratisk bunn. Delvis tydelige voller. Grantrær på vollkanten. Stubbe i NV hjørne.