Beskrivelse fra lokalitet:
I samband med undersøkingar i trase for ny veg forbi Baroniet vart det påvist ardspor i undergrunnen. Desse låg under fleire lag med rasmasser og representerer første dyrkingsperiode i området.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
I sjakt under 1,5 meter med rasmasser vart det i ei sjakt gjort funn av eit avgrensa område med ardspor. Desse låg på botn av sjakta oppå eit lyst lag med sand. Ardspora var grunne og låg under eit lag med mørk trekolhaldig jord.
Beskrivelse fra lokalitet:
Hundhaugen, eller lysthushaugen er ein markert jordhaug inne på baroniet i Rosendal sin eigedom. Haugen har vore nytta til stad for lysthus og er i dag flata noko ut på toppen. Før raset i 1798 var haugen meir marker i terrenget og var då 3-4 meter høg mest rund det heile. Haugen er av fleire sett på som ein gravhaug og den er nemnd som ein mogleg stad for Gautshaug ein forsvunne gravhaug. Haugen ligg ikkje langt i frå funnstaden til Hattebergsfunna og røysene der.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Hundhaugen er ein vel 20 meter vid haug, den er mellom 3 til 5 meter høg og er truleg ein kombinasjon av natur og seinare påbyggingar. Ras har endra haugen si sikringssone og heva arealet i nord og aust for haugen. Haugen er sett i frå sør ein stor og bratt haug. I overflata er det i dag synleg mykje kultstein, dette kan vera restar frå ryddingar i samband med etablering av lysthus på haugen.
NØ-SV-gående bergrygg langs Ø-siden av Skeisneset. En god del berg i dagen, noe lyng og mose. Rester av gammel strandvoll mellom røysene. Utsikt over leia og fastlandet i NØ-Ø-SV og over Leknessjøen i NV. Fornminnets art.Utstrekning: Samling gravrøyser bestående av 2 rundrøyser. Utstrekning ca 60 x 10 m. Beskrivelse:1.Rundrøys, relativt lite synlig i terrenget. Antydning til konsentriske sirkler/fotkjede. Sterkt nedgrodd.Mål: Diam 8 m, h ca 0,3 m.Ca 45 m S for 1:2.Rundrøys, klar avgrensning. Kant med stein (L ca 0,5 m, mindre stein inni). Røysa har krater (4 m N-S, ca 1,2 m Ø-V).Mål: Diam 7,5 m, h 0,8 m.
Her er funne mykje sinders, helst under vatn. Dei har teke vare på sinders-klumpane på garden Heivollen i Finsland og på bruket Håvollen på garden Grindland i Finsland. Slaggen er frå romersk jernalder og er metallurgisk analysert. 55,1 % er jern, 31,4 % er silisium, 8,3 % er aluminium, 1,4 % er kalium, 1,3 % er kalsium, og så er der ei mengd sporstoff. Den kjemiske samansetjinga er truleg porøs fayalitt, Fe2SiO4, som er typisk for slagg etter jernvinna. Det er også observert ein omn på staden, men overgrodd og fyld med stein og derfor vanskeleg å få auga på. Jon Grindland, Finsland, kan påvise han. Omnen ligg på ei lita forhøgning like ved stranda, og ein kan sjå eit tappehòl der flytande slagg har runne ut. Omnen er fôra med stein og utgjer eit rektangel på om lag 1 x 1,5 m.
Beskrivelse fra lokalitet:
Varde til minne om Fia Stakkeland. Ho gjekk inn i ei glòva (ein fjellsprekk) for å få livd for uveret, men fraus i hel der inne i glòva i 1878. Ho blei ikkje funnen før det hadde gått 17 år. Då var mannen hennar død. Han opplevde aldri å bli reinvaska for mistanken om at han hadde drepe henne. Den same varden kan samtidig vera til minne om at hesten til prestefølgjet som det går segn om, omkom her.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Ei glòva (= ein fjellsprekk) der Fia Stakkeland gjekk inn i 1878 og fraus i hel.
Beskrivelse fra lokalitet:
Stor hage i landskapsstil
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Hagen trolig fra Christies tid, kart fra 1898 viser hagen på S-siden av hovedbygningen. Typisk for landskapsstil med svungne spaserveier, lysthus, utsiktsplass og karussdam. Fin vegetasjon av lind, bøk, blodbøk, kastanje og Rhododendron. Rester av oppr. hage integrert i sykehusets grøntanlegg. Ingen egentlig planteliste. Verneverdi: Reg. - 1-2. Tilstand: ca 1960 - 4; ca 1985 - 1.
Varde til minne om der eit prestefølgje la frå seg sleden. Kvinesdal Historielag sette opp att varden i 1994. Hesten omkom vel au her ved Hestevatnet. Dei hadde kasta av ein laks tidlegare, ved Svòmyrå. Seinare omkom deknen og hunden ved Grotjødn, sjå varde der. Presten omkom på det høgaste punktet, sjå varde der. Og prestefrua omkom noko lenger framme der ho for vilt, sjå varde der. Segna er ei vandresegn, men det er sant at det gjekk ein presteveg forbi her i tida før 1760..
Beskrivelse fra lokalitet:
Oppå ei diger steinblokk står det ein varde til minne om "deiknen" (= deknen, klokkaren) lengst vest, og oppå den same steinblokka ein liten stein som liknar eit hundehovud lengst aust. Her skal deknen og hunden ha omkome, etter segna. Rekontruert av Kvinesdal Historielag i 1992. Segna fortel at eit prestefølgje kasta av ein laks ved Svòmyrå, så omkom hesten ved Hestevatn, så la dei ifrå seg sleden ved Hestevatn, så omkom deknen og hunden her ved Grotjødn, og så omkom presten på det høgaste punktet før nedstigninga mot Hægebostad. Prestefrua rakk noko lenger, men tok feil av leia og omkom oppe i Presteliheiå der det står ein varde. Segna er ei vandresegn, men ho kan innehalda ei kjerne av sanning. Ho må i så fall vera frå førreformatorisk tid.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Ei vandresegn, som det her godt kan finnast ei kjerne av sanning i, fortel om eit prestefølgje som gjekk frå Kvinesdal mot Hægebostad, der alle omkom. Dei kasta av ein laks ved Svòmyrå, dei la frå seg sleden ved Hestevatnet der hesten omkom, så omkom deknen og hunden her ved Grotjødn, og så omkom presten på det høgaste punktet før nedstigninga mot Hægebostad. Prestefrua rakk litt lenger, nemleg til sørsida av Presteliheiå.