Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
Lokaliteten ligg på ei markert hylle i landskapet. Her er ein naturleg flate med tjukke strandavsetningar. På staden er det fuktig grunn, då draget dannar eit naturleg avsig frå flatane lenger opp. Draget er vel 5 meter breitt og mellom 15 og 20 meter langt. I nord er den avgrensa opp mot Førlandsvågen 1 av funntomt prøvestikk. Lokaliteten ser ut til å ha mest funn i øvre del av draget og får ei utstrekning på i underkant av 100 kvadratmeter. I aust er lokaliteten avgrensa av ein 10 meter høg bergkolle. Stratigrafien på funnstaden er delt mellom eit torv-/rotlag. Dette laget heng mykje saman med eit sandlag under torva. Torva og sandlaget er vel 15 cm tjukt. Under dette er det eit mørkt lag av sand. Laget gjev inntrykk av å innehalde trekol, men solding viser at det er oske som gjev laget farge. Dette laget er vel 10 cm tjukt, med ein gradvis lysare tendens i botn. Under dette er eit sandfarga lag ned til botn i avsetningane. Laget varierer i farge frå grågult til raudgult i dei forskjellige prøvestikka. Ned mot botn er det eit lag med gråleire, grus og større stein. Funna er gjorde i laget under torvlaget i tillegg også laget under dette. Spreiinga vertikalt kan vise at lokaliteten har vore brukt over lengeer tid. Lag 2 ber slik preg av å vera kulturlag, med organiske avsetningar. Funn er likevel gjort i underkant av dette laget, i lag 3 der ein ikkje har spor av synlege organiske avsetningar. Funna deler seg vertikalt på vel 20 cm, frå like under torva og nedover.
Lokaliteten ligg på ei markert hylle i landskapet, på ein naturleg flate med relativt tjukke avsetningar i sand. På staden er det delvis fuktig grunn, der ein har spor etter utvasking i torva på berghylla. Flaten er vel 5 meter brei og opptil 15 meter lang. I nord smalnar den inn mot nordaust og ein får ein bratt kant ned mot Solebekken. Funna vart gjorde i overgangen mellom torva og sanden. Den vesle mengda av funn viser at dette er ein liten lokalitet, truleg ein mindre aktivitetsplass eller ein tilfeldig stopp i fortida. Det opna arealet gav heller ingen indikasjonar på at det hadde vore større aktivitet i området.
Funnstaden vart påvist under oppreinsking av ei søkesjakt i området der traseen for røyrleidning var planlagt. Det vart då konstatert funn av flekker i flint, rhyolitt og mørk kvartsitt. Undersøkinga viser at sjakta skjer i vestre kant av lokaliteten. Utbreiinga av lokaliteten dekkjer truleg heile flaten, men er forstyrra av både eldre og nyare tids aktivitet. I kant med bakken vidare mot nord vart det konstatert eit tjukt lag av sand, trekol og oske. Dette laget hadde nokre få funn av flint som kunne knyta det til steinalderlokaliteten, men mykje truleg er dette eit seinare anlegg. På brotet ned mot Vestretjørn er overdekkinga liten og mykje er her forstyrra av dyrking i moderne tid. Stratigrafien på funnstaden er delt mellom eit dyrkingslag som i dag berre er harva. Under dette laget på mellom 10-30 cm kjem eit gamalt åkerlag. Dette varierar i tjukkleik frå vel 20-35 cm. Dette laget er heilt eller delvis forstyrra av pløying. Under dette kjem det i nordre kant av lokaliteten fram eit lag med sand, trekol og oske på vel 15 cm i snitt. I søre ende av lokaliteten er det ikkje registrert noko kulturlag, men jorda her er mykje snudd. Jorda er her svartare på farge enn på andre stader, der en i staden er brun.
Rundhaug, av jord. Noenlunde klar avgrensning, men noe utflytendei Ø-NØ-kant. Meget tydelig i terrenget, særlig fra V. Brattsidet i V, forøvrig jevnt avrundet. I midten grop, d 2,5m, dybde 0,5m.Små - middelsstore spredte gran- og løvtrær. Svært sparsom bunnvegetasjon.D 10m, h 1,8m.
Rundhaug. SØ-halvdel godt markert og klart avgrenset. NØ-del går i ett med skråning ned til bekkeleiet. Brattsidet profil. Midt-partiet utgravd fra midten mot SØ-utkant. Gjenfylt krater, 3x1,5m.Nåværende dybde 0,5m. Skåret av mot NV, 3m inn fra ytterkant. Ut-rast mot bekkeleie i Ø. Overvokst av gran og mindre løvtrær. Spar-som skogbunnvegetasjon. Virker sterkt omrotet. Opprinnelig d 8m, h 1m.
Lokaliteten utgjer fem identifiserbare hovudkomponentar: først har ein eit hardpakka lag med noko stein og trekol, dinest eit noko markert svart lag med finpulverisert trekol, i tillegg er her restar etter steinrøyser, ein eldstad og eit lag med trekol. Eldstaden ligg som einaste påvislege konstruksjon på staden. Den er lokalisert på toppen av kollen, der terrenget igjen flatar ut. Eldstaden er rund, om lag ein meter i tverrmål og i alt 10-15 cm djup. Det var noko eldskåren stein i strukturen, men ingen synlege steinkonstruksjonar. Eldstaden var grave ned i undergrunnen. C14-datering av eldstaden gav verdien 1810 +/- 100 BP. Røysane ligg godt under jorddekket og gjev slik inntrykk av å vera gamle. Dei er om lag 3 ganger 4 meter, og har ingen spor etter medvite påviselege konstruksjonar av kammar e.l.
Lokaliteten utgjer eit markert lag med trekol og brent leire og eldskåren stein. Dette er synleg i profilen inn mot berget. Dei stratigrafiske tilhøva gjer det mykje truleg at laget med trekol er eit resultat av menneskelege aktivitetar. Profilen syner at laget ligg godt under dagens pløyelag. Tjukkleiken på laget viser at det har vore mykje aktivitet på staden. Utstrekninga er likevel svært avgrensa mellom 6-10 meter i nord-sør retning og 4-7 meter i aust-vest retning.
To av prøvestikkene var funnførende (PS. 1 og 2). Det funnførende arealet er lite, trolig ikke mer enn 10 - 20 kvadratmeter. Funntettheten er svært lav: i PS. 1 og 2 ble det funnet henholdsvis 1 og 3 flintavslag. Prøvestikkene hadde følgende lagdeling: torvlag på 0-10/15 cm, og under det et sand- og steinblandet funnførende jordlag på 10-50 cm.
5 m Ø for knausen, og 25 m NØ for Pørkebolsvatnet, ble det gravd en søkegrøft på 5,2 x 1 m. Grøftens lengderetning er ØNØ-VSV. Denne var funnførende. Ellers ble det tatt 4 negative prøvestikk opp mot bergveggen.
Det ble åpnet en grøft på 3 x 3 m med gravemaskin. Det ble ikke gjort funn under matjordlaget, men det ble påvist et markert 20-30 cm tjukt trekullblandet og humusholdig dyrkingslag.