Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
Feltet består av minst 30 røyser og 5 groper - de sistnevnte nok dyregraver. De fleste røysene er runde, et par-tre er avlange, alle bygd av rundkamp. De avlange er dels orientert NØ-SV, dels NNV-SSØ. Noen er forholdsvis bra, men noe uregelmessig markert, men de fleste er dårlig synlige. Alle er ganske lave, noen er urørte, noen har større og mindre groper i midten. Alle røysene er svært mosegrodde, noen dessuten dekket av grankratt, blåbærlyng, gress og bregner. Røysenes d varierer fra ca 2-6m, h ca 0,1-1m. De 5 gropene eller dyregravene ligger etter hverandre med ca 10m's avstand, på linje NV-SØ. Den SØ-ligste og største dyregravens d ca 4m, dybde ca 1m. Røysene er temmelig sikkert rydningsrøyser og det tilgrensende terreng, særlig i V-hellingen av høydedraget, bærer preg av gammel dyrkning (overflate-dyrkning). De ca 30 røysene er omtrent likelig fordelt på 61/1 og 63/1 henholdsvis VSV og NNØ for veien. Dyregravene er kun på 61/1's grunn. Blant røysene på 63/1 er det en som ifølge litteraturen blir benevnt "Mannerøysa" eller "Mannhaug". D 8m, h 1m.
Det er tatt 2 prøvestikk på lokaliteten, dette av di dei topografiske tilhøva tilsa ei nokolunde klar avgrensing. Lokaliteten vart fotografert, teikna i flaten og det funngjevande prøvestikket dokumentert i profil. Stratigrafien er lagvis svært enkel. Ein har her først eit lag med lyng og røter av torv. Lag 2 er eit 30 cm tjukt lag med humus og noko trekol. Dette laget går ned på eit tynt lag med sand og småstein. Strategrafien vert likevel vanskeleg å tolka ettersom funna ligg i det organiske humus laget. Her har truleg ikkje vore noko landbruksaktivitet anna enn sporadisk beite slik at lokaliteten truleg er godt bevart. Det var ikkje råd å sjå noko lagskilnad i det organiske laget, og ein kan vanskeleg identifisere noko klart kulturlag. På lokaliteten er det ikkje funne anna enn avslag i rhyolitt. Høgda over havet (omlag 11,5 meter). Rhyolitt tyder på ei datering til tidlegneolitikum. Funnstaden synest å væra urørt av nyare tids aktivitet.
Lokaliteten er teikna i flate og fotografert. Vidare er det funnførande prøvestikket dokumentert i profil. Sjå teikning av lokalitet 9 der 11 ligg like ved. Stratigrafien på lokaliteten er tredelt. Her har ein først eit lag på vel 12 cm. med torv. Deretter kjem eit 15 cm tjukt lag med jord og sand. Under dette (lag 3) er det eit lag med vitra stein. lokaliteten ligg nede i eit smalt daldrag og området har truleg vore intensivt nytta som veg til løa (lok 50) som ligg kant i kant. Dette har truleg forstyrra stratigrafien ein del. Råstoffbruken på lokalitet 11 er kvarts, der ein har ei smalflekke. Lokaliteten ligg vel 12 meter over havet. Avgrensinga både gjennom topografi og prøvestikk viser at lokaliteten er liten. Ein har her truleg ein lokalitet med spor etter eit kort opphald.
Lokalitet 12 ligg på eit område som i dag er dyrka mark/beite. Stratigrafien viser då også dette. Lag 1 er eit 10-15 cm tjukt torvlag. Lag 2 er eit 10 - 20 cm tjukt dyrkningslag som er svært omrota. I ps 1 har ein eit lag 3 med lys sand før ein kjem ned på eit markert kollag. Dette er vel 3 cm tjukt. Det er nærliggjande å sjå lag 3 i samband med ei mogeleg utvasking av lag 4. Ein kan då sjå funna i samanheng med desse laga og ein har her eit mogleg kulturlag. Denne stratigrafiske situasjonen er ikkje synleg i ps 2 lenger vest. her har ein berre eit funnførande lag 3 samansett at grå sand. Lokaliteten er relativt liten, vel 60 m2. Det er gjort få funn på lokaliteten, men ei smalflekke i rhyolitt viser at ein har ein tidlegneolittisk bruksfase på lokaliteten. Talet funn gjer at ein truleg ikkje har meir enn ein fase. Høgda over havet er på vel 12 meter.
Her er stratigrafien nokolunde sams over heile flata. Torva er stadvis meir vasstrekt, men omlag 15 cm tjukk. lag 2 er samansett av sand og grus og litt trekol - dette laget er og funnførande. Lag 3 har meir grus og har ei tjukne på vel 20 cm. Her har ein og gjort funn. I dei andre funnførande prøvestikka vart det ikkje observert det same kolhaldig laget. Lokaliteten ligg sørvendt til ut mot Herdlafjorden, det totale arealet er vel 100 m2. Det er eit avslag i rhyolitt noko som kan indikere ein tidlegneolittisk bruksfase.
Fornminne: Kullgrop. Mellom morenerygg i NØ og SV. Avlang NNV-SSØ. Lengde 2,5 m, bredde 1,5 m, dybde 0,5-0,7 m. Ved denne gropa er vollen planert vekk i Ø.
Det er tatt 5 prøvestikk på flata der eitt har gjeve funn, lagdelinga i dette er dokumentert og flaten er så teikna og fotografert. På lokalitet 14 har ein ei firedeling av stratigrafien. Lag 1 er eit vel 10 cm. tjukt torvlag, lag 2 er eit 20 cm tjukt lag av mørk brun sandjord. Under dette eit lag med lys brun silt. Nedst eit lag med sand og småstein i botn. Funna er gjort like under torva i lag 2 og viser ei mogleg omroting av dette laget. I området har truleg vore nytta til åker og i dag er det store bøketre på plassen slik at vertikal transport av massar er mykje sannsynleg på denne staden. Lokaliteten er liten og funna svært få. Truleg representerer lokaliteten eit kortare opphald på staden. Lokaliteten kan ikkje plasserast nærare i tid enn generelt til steinbrukande tid.
Beskrivelse fra lokalitet:
Steinalderlokalitet påvist ved funn av bearbeidet flint. Ljosevatnet er et regulert vatn, og registreringen er gjort ved lav vannstand.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Funn av bearbeidet flint ved lav vannstand i Ljosevatnet.
Det funnførande prøvestikket på lokaliteten viser ei noko komplisert lagdeling. Lag 1 er 10 cm. med laus torv - mest lyng og grasrøter. Under dette kjem eit kompakt lag av våt torv. Lag 3 viser eit tørt lag med torv og noko trekol. Lag 4 er eit 4 cm tjukt sandlag blanda med trekol. Under dette kjem det fleire homogene sandlag som er skilt på grunn av farge. Det nedste laget lag 7 er kompakt leire. Det er gjort eit funn i lag 3 og 4. Dei ni andre prøvestikka rundt viste seg å vera funntomme og dei hadde heller ikkje noko spor etter lag med trekol. Dette gjer at stratigrafien på lokaliteten vanskeleg å tolka. Det vart observert kolhaldige linser i det funnførande prøvestikket. Flinten vart likevel ikkje funne i samband med denne og kan såleis ikkje knytast eit eventuelt kulturlag. Funnet av eit flintavslag viser og at det her er ein liten lokalitet, truleg av nyare dato. Undersøkt av Bergen Museum i 1997 ved prøvestikking. Ingen fleire funn vart gjort.