Røysa er 7-9 meter i diameter og låg. Vanskeleg å få inntrykk av gravminnet pga. av all vegetasjonen. Ligg i hage til hytte, og burde ha vore rydda fram og hytteeigarane gjort merksame på ho. Ligg utrygt.
F1: Gravrøys. Diameter ca 9 m, høyde ca 1,3 m. Klart markert. Delvis mosebevokst. Røysa er bygd av mellomstor og stor bruddstein. Det er spor av fotkjede i V. Et krater er gravd i midten av røysa, lengde ØNØ-VSV ca 1,2 m, bredde 0,6 m, dybde ca 0,6 m. V for krateret ligger en del helleformede bruddstein. Ca 20 m S for F1: F2: Gravrøys. Diameter ca 4 m, høyde ca 0,8 m. Noe uklart markert. Delvis mosebevokst. Røysa er bygd av små og store bruddstein. Et NØ-SV gående kammer med vegger av fem store bruddstein ligger åpent. Lengde ca 1,2 m, bredde ca 0,4 m, dybde inntil 0,8 m. Et par helleformede bruddstein som ligger på røysas N-kant kan muligens være dekkheller for kammeret. Ca 9 m VNV for F2: F3: Gravrøys. Diameter ca 8 m, høyde inntil 1,2 m. Klart markert. Delvis mosebevokst. Røysa er bygd av små og mellomstore bruddstein. Et Ø-V gående krater er gravd ut i midten, lengde ca 2 m, bredde ca 1 m, dybde inntil 0,9 m. Mot V dekker et par helleformede bruddstein over et mulig kammer. Røysa har en liten inngravning i SØ kanten og er opproten i S-delen. Ca. 12 m S for F2: F4: Gravrøys. Diameter ca 8 m, høyde inntil 1,5 m. Klart markert. Delvis mosebevokst. Røysa er bygd av små og mellomstore bruddstein og rundkamp. Det er en 0,5 m dyp, utgravning i midten av røysa der en stor stein er synlig. Denne kan være en sidestein i et kammer.
Røysa har ein diameter på omlag 5 meter, og er 20-30 cm høg. Ho er bygd av kantstein, og midt i røysa står det ei helle på kant. Vanskeleg å få godt inntrykk av røysa då ho er så overgrodd. Likevel er dette den mest tydelege av alle røysane på Guldbrandsøy.
Bygdeborgen ligg på eit rundt platå, som har ein diameter på 30-35 meter, og med bratte sider mot sjøen og Djupedalane: Mot landsida sperrast borga av ein 30 meter lang, dobbel voll med grøft i mellom. Grøfta har fall frå om lag 0,5 meter i nord til 1,5 meter i søraust. Borgen vart prøvegrave av Haakon Shetelig i 1925. Då fann dei B 7720.
Røysa har ein diameter på om lag 4-5 meter. Ho er overgrodd av lyng, så det er vanskeleg å få auge på røysa. Jordblanda. Nokok skada av gravemaskin i søre delen.
Lokaliteten ligg omlag midt i gryta, lokaliteten si øvre grense går i terrengkanten av draget i sør. Mot nord er det ingen naturlege grenser, men har truleg vore i kant med gamal strandlinje. Lokaliteten strekker seg i austvestleg retning nær tvers over daldraget. Det vart gjort 2 funnførande stikk og 3 funntome prøvestikk. Den funnførande flaten dekkjer truleg det sørlege arealet av draget. Lokaliteten synest vera i god stand, det er ikkje spor etter aktivitet i samband med militæraktivitet i området. Området er rimeleg utilgjengeleg og har av den orsak blitt liggande urørt. Dei funnførande prøvestikka viser ei lagdeling med vel 20 centimeter med torv og mose. Under dette eit lag med grus som er grov med noko stein. Under dette eit lag med fin silt.
Lokaliteten ligger på en flate i svak helling mot øst, 60-65 m.o.h. omgitt av barskog. Selve lokaliteten har en utstrekning på ca 10 x 25-30 meter i øst-vest retning. Det ble tatt 10 prøvestikk, hvorav et inneholdt et avslag av flint. Det positive prøvestikket ble gjort i nordøstre del av lokaliteten. Flintavslaget ble funnet 15-20 cm dypt.Undergrunnen består av podsol hvor torven er 7 cm tykk, utvaskingslaget 7 cm og deretter et anrikningslag bestående av fin, rødbrun jord nærmest uten stein. Podsolprofilen viste 50 cm ned til steril undergrunn.
Lokaliteten er påvist i eitt prøvestikk i 2002, med funn av fem avslag. Lokaliteten ligg plassert på austre side av det nord sør gåande daldraget. Det vart tatt fleire prøvestikk i nærområdet, men dei gav ingen funn. Grensa mellom 42/15 og 40/29 går vel 6 meter sør for funnstaden. Grensa, ein låg steingard med gjerde, går tvers over dalen. I samband med ei ny reguleringsplan i 2013 vart det tatt ytterlegare prøvestikk i området. Det vart gjort funn i eit prøvestikk, to avslag og ei retusjert flekke. Tilstanden til lokaliteten er god. Det er ingen aktivitet som har forstyrra lokaliteten. Høgd over havet på vel 21 meter over havet og gjenstandsmateriale tyder på ei tidfesting truleg til tidlegmesolitikum.
Hellaren er opptil 5 meter djup og 10 meter lang under fjellveggen. Høgda opp til hellartaket er om lag 6-7 meter. I ein ståande profil under den sørlege steinblokka i hellaren kunne ein sjå at kulturlaget var stratifisert. Øvst var det veldig mykje trekol i laget, innblanda mellom skjørbrent stein. Det er moglegvis ein eldstad som er snitta under denne steinblokka. I så fall har eldstaden eit tverrmål på om lag 1 meter, og ei djupne på om lag 20-30 cm. Under dette trekollaget kom eit lag med mørk kulturjord, og under dette igjen eit lag med veldig mykje skjel. Dette teikna seg nesten som eit kvitt lag i profilen. Under skjellaget kom det så meir rein, svart kulturjord. Dette siste laget utgjorde det meste av profilhøgda. Det er truleg at heile hellaren må daterast til jernalder, og at den kan samanliknast med fleire av dei kjente hellarane frå denne perioden, til dømes Kuhilleren på Huglo i Stord og hellare i Sandvikvåg på Fitjar.
Haugen har ein diameter på 22 meter og er 3 meter høg. Han er bygd slik at i halve høgda går det ein brem rundt og resten løfter seg med ein diameter på 19 meter vidare opp til ein flate der ein brukte å brenne jonsokbål. Haugen er graskledd, og berget er tilgrodd med gras og lauvkratt.