Sikringssone er definert i kulturminnelovens § 6 og beskrives på følgende vis: «Med til et automatisk fredet kulturminne som nevnt i § 4, hører et område rundt dets synlige eller kjente ytterkant så langt det er nødvendig for å verne det mot tiltak som nevnt i § 3 første ledd. Området fastsettes særskilt av vedkommende myndighet etter loven.»
Sikringssonen skal beskytte det automatisk fredete kulturminnets integritet og plassering i landskapet, samt hindre inngrep og utilbørlig skjemming som nevnt i kml. § 3 første ledd. Sikringssonen er en sentral størrelse når man skal vurdere spørsmål om dispensasjon.
Flata med lokaliteten er kring 30 x 10-12 m vid, orientert NV-SO. Det funnførande området var før utgraving kring 320 m2 stort. Av dette er det utgrave 290 m2. Restar av urørt kulturlag ligg att i aust og nordaust, dessutan i nedre delen av eit djupt søkk i nordvest. Lokaliteten inneheldt djupe kulturlag med rike funn der funntilfanget kunne skiljast stratigrafisk i to kronologiske fasar. Kring 30 m S for denne hovudlokaliteten på ein bakke rett ovanfor ei 2-3 m høg og bratt skråning, vart det dessutan gjort funn i fire av i alt åtte prøveruter.
Haugen er 6 m i tverrmål og kring 1 m høg. Han er godt markert, men litt skadd i kantane. Haugen som er avflata på toppen, er heilt tilvaksen med grastorv. Kring og oppå sjølve haugen er det planta små felt med blomar.
Rund, gressvokst. Inntil dyrka mark. Diameter 6 m, dybde 0,7 m. Beliggende i SV-vendt helling, 10 m fra veg. Lokaliteten her og Hemsedal 36 og åssiden er bevokst av bjørkeskog. Slagg funnet 50 m N for kullgropa og høgere enn denne da hytta ble bygget i 1966. Kullprøve fra bunnen av kullaget, 20cm under markoverflaten (T.B-N).
Røysa er 17 x 5 m O-V og 1-1,25 m høg. Ho er bygd av steinar på opptil 0,7 m og jord. Ho er dekt av grastorv, men det stikk steinar i dagen over heile røysa. I søraustlege kant tykkjest vere eit sår. Her er det mogelegvis køyrd på noko stein. Det tykkjest også vere køyrd stein inntil røysa i sørlege og sørvestlege kant, og avgrensinga av røysa er der difor noko uklår.Det veks ei klyngje med rogner på henne, og i vestlege kant står ei selje.
Bautasteinen, fk.nr. 11/1, som vert kalla Storhella, står i myra og ragar 1,7 m over bakken. Storhella er 2,2 m brei og 15-20 cm tjukk. Ho er orientert VSV-ONO.Haugen, fk.nr. 11/2, ligg 6 m SO for midten av steinhella. Han er 8 m i tvm. og nær 0,5 m høg. Han er mykje utkasta i midten, slik at her er han nærpå flat. Det stikk ein del 20-50 cm store steinar/blokker i dagen. Elles er haugen torvdekt og gras- og lyngvaksen.Lokaliteten er omgjeven av ei flat gras- og lyngvaksen myr med berg her og der.
Røysa fk.nr. 3/1 er kring 8 m i tverrmål og 0,5 m høg. Ho er noko utkasta, mest mot SO. Ho er heilt torvgrodd og grasvaksen. Røysa ligg ytst på kanten av ein låg hamar i S. På nordsida av røysa er det ei grasvaksen flate som går over i ei bratt skråning mot O.Røysa fk.nr. 3/2 er kring 10 m i tverrmål. Godt og vel den søre halvdelen er utkasta slik at berre den nordlegaste kanten ligg att. Her er røysa kring 0,5 m høg. I snittkanten for utkastet ligg ein del 20-40 cm store steinar/blokker i dagen. Røysa er elles torvdekt og grasvaksen. Det veks nokre små rognebusker på ho. I NO og SV er røysa omgjeven av furutre. Sør for røysa er det ein skrånande grasbakke som går over i stupbratt hamar.
Beskrivelse fra lokalitet:
Helleren er 8 m brei og 12,5 m djup frå dråpefallet og inn til bakveggen. Veggene i helleren er nær på loddrette. Helleren er orientert NV-SO. I austre del av bakveggen er det ein 3 x 2 m vid opning der helleren held fram nedetter i nær på 45 grader skråning som ein tunnel. Framfor dråpefallet ligg ein del steinar og blokker og ein jordhaug, truleg dei utgravne massane, på ei ca. 10 m vid flate. Framanfor her går det bratt ned mot sjøen.
Beskrivelse fra Enkeltminne:
Funnkartet nr. 1. Sameige.
"Dollsteinshola", ein heller midt i søre vegg av Dollsteinen, 69 m o. h. (H. Kaldhol). Ved prøvegraving 1917 (Olav Espevoll) vart funne nokre udaterte saker. Espevoll grov ved nordre vegg, sakene låg under 80 cm sauemøk og to tynne kolstriper med eit hardt, ljost lag imellom. B 6942, B 8859. Vidare gravingar 1951, 1953-54 (Erik Hinsch), i alt 40-50 m2 (om lag helvta), Kulturlaget tjukkast i ytre del, ca, 70 cm avfall og måltidsrestar: skjel, dyre -, fugle - og fiskebein, kol, oldsaker. Her var minst seks eldstader. Tre skilde lag: Øvst frå yja. eller seinare, med kolgroper og eldstader, med bein, skjel, flint og ei jarnpil, I midtlaget: bein, skjel og flint. Nedst slipt steinøks, hjarte-forma flintpil, tilarbeidd bein og flint, husdyrbein. B 12522, B 12524 Reusch har elles gitt ei skildring med bilete i Naturen 1877 s. 1 ff. fig. 1, 4, 5, 6. Innst i hola er bygd ein varde på ein stor flat stein, sml.
Orkneyinga saga.
Røysa er 6 m i tverrmål og 3/4 m høg. I toppen er det eit NO/SV-orientert, 2 m langt, 1,3 m breitt og 0,6 m djupt søkk, der ein langs kantane kan sjå reiste heller, truleg restane av ei kiste. Røysa er torv- og grasvaksen. Røysa ligg ytst på det flate neset med slåttemark attanfor.
Gårdsanlegget bestående av to tufter, flere rydningsrøyser og et steingjerde.1. Hustuft, ligger i NV-enden av platået, litt opp i bakken. Tufta er godt synlig, klart markert og bygget av flate og kantrundet stein i enkel mur. Murene er delvis sammenrast og det er derfor vanskelig å påvise hvor inngangen er. Tufta er orientert SV-NØ. Ved Ø-re kortvegg ligger noen store heller opp til 1,6 x 0,8 x 0,1 m. Innvendige mål: lengde 9 m, bredde 3 m, murtykkelse 0,6 m og murhøyde opp til 0,6 m.2. Hustuft, ca 4 m SV for 1. Murene er delvis overgrodd og viser seg som steinrekker, steinene er opp til 1 m lange. Orientering SV-NØ, lengde 5 m, bredde 4 m. Prøvestikk i tufta viste spredte trekullfragmenter.3. Steingjerde, går i NØ-SV-lig retning ca 100 m SV for tuft 1. Gjerdet er godt synlig og kan følges i en lengde av ca 100 m fra myra og opp mot ura. Det er vanskelig å se noen avgrensning av et innmarksareal da myra er grodd mye innpå. Her er relativt slett og plant og bærer preg av rydning.4. Mellom steingarden og hustuftene ligger 4-5 mindre rydningsrøyser. SV for tuft 1 og Ø for tuft 2 ligger noen steinlegninger og steinsamlinger som vel neppe er etter rydning.Ødegården ligger fritt med vidt utsyn. Veien opp fra stranda er bratt, men en bruker mindre enn en halv time. Etter størrelsen på tuftene har ikke gården vært særlig stor selv om viddene omkring kunne gi grunnlag for det.Tradisjon: Stølen sies å ha vært bebodd til Svartedauen, siste beboer skal ha hett Ola - han slo seg ned i Drage etter å ha forlatt Liberstølen.
Feltet er ca. 90 m A-V, 125 m N-S.1. Bautastein. Står på ein knaus øvst på Korsneset. Vender breisidene mot N og S. Toppen er avbroten, den delen som står att er ca 1,8 m høg over bakken. Breidde nede: 0,5 m, breidde oppe: 0,43 m. Tjukkleik oppe: 0,12 m, midt på ca 0,2 m, nede 0,3 m. Toppen ligg nedanfor knausen i S, lengde ca. 1,35 m, breidde 0,4 m, tjukkleik 0,15 m (Per Fett fk. 5/1).2. Haug, 3 m NA for 1. Synleg berre som ei svak forhøging. Uklårt markert, lite synleg. I midten er ei fordjuping. Ein del stein er synleg rundt kanten. Haugen er dekt av tjukk grastorv og er omkransa av lauvtre. Einer i N-kant. Diameter: ca. 6 m, høgde: 0,1-0,3 m. På NA-sida av knausen ligg to brot av ein bautastein, den eine på kanten av berget, gøymt av tre. Mål på brotstykka: lengde : ca 2 m og 1,75 m, breidde : ca. 1 m, tjukkleik : ca 0,25 m. (P. Fett: Fk. 5/2).3. Haug, 5 m NV for 1, 3 m A for steingard. Uklårt markert, lite synleg. Dekt av tjukk grastorv. Er skoren ned til marknivå i N-kant, i snittet er stein synleg. Diameter: 5-6 m, høgde: 0,5 m (P. Fett fk. 5/3).4. Haug, 12 m NV for 1. Uklårt markert, delvis bra synleg. Søkk i midten, der ein del stein er synleg. Grasdekt, eit par rogntre i V-del. Diameter: 5 m, høgde: 0,4 m. (P. Fett fk. 5/4).5. Røys, ca 60 m SSV for 1, 15-20 m V for sjøbu, 10 m frå sjøkanten. Ligg på ein knaus. Uklårt markert, godt synleg. Avskoren i N-kant, der stein er kasta på. Gras-og lyngkledd, nokre rogntre. Diameter: ca. 5 m, høgde: 0,5 m. ( P. Fett: fk. 5/5).6. Røys, 100 m SV for 1, 40 m VSV for 5. Ligg på ein knaus. Uklårt markert, lite synleg. Røysa er grasdekt og tilvaksen med rogn. Diameter: 5-6 m, høgde: 0,5 m. (P. Fett: fk. 5/6).7. Røys, 60-70 m V for 1, 2-3 m S for bygdeveg. Uklårt markert, godt synleg. Bygd av store steinar. Fotkjeden godt synleg i SV-kant. Grasvaksen, omkransa og tilvaksen med rogn og grantre i S- og A-del. Stein er innpåkasta. Denne røysa vert også kalla Mjelkerøysa. Diameter: ca. 15 m, høyde: ca. 2 m. (P. Fett: fk. 5/8).8. Haug, ca. 50 m V for N-hjørnet av driftsbygningen på 77/4. Ligg i dyrka mark i bratt SA-helling. Klårt markert, godt synleg. Bygd av store og mellomstore stein. Fotkjede synleg, særleg i V. Eit søkk i N-del. Småstein er innpåkasta. Delvis grasdekt, store lauvtre, ein del einer og ormegras. A-lege skalken ligg på 77/4. (Ein steingard går over røysa i A-kant). Lengde: ca. 12 m, høyde: 1,5-2 m. Vert kalla Rundehaugen. (P. Fett: fk. 5/12).Nr. 1-4 ligg på bnr. 4 (Ludvig Korsnes)Nr. 5-8 ligg på bnr. 5 (Leiv Barmsnes)Per Fett: fk. 5/7 ikkje attfunnen og Per Fett: fk. 5/9 (Mjelkerøysa), som vart utgraven i 1954, er fjerna..