Funnstaden ligg vel 17 meter over dagens havnivå, i vestre kant av draget. I luftlinje er det mellom 100 til 150 meter mot nord til bosplassen. Flata der lokaliteten ligg er vendt mot søraust med god sikt desse retningane. Midt på flaten ligg det ei større flyttblokk med omtrentlege mål på vel 2 gange 3 meter med ei høgd på vel 1 meter. I det funnførande prøvestikket er det først eit lag med lyng og grastorv, så eit lag med finkorna sand, som går ned til botn i stikket. Funna er gjort i prøvestikk 1, medan dei andre prøvestikka var ikkje funnførande og viser oss korleis lokaliteten er avgrensa. Prøvestikka ned mot myrflaten i aust viser at grunnen er gamal strandlinje med større stein under torva, utan andre avsetningar. I prøvestikk 1 er det sandavsetningar. Konsentrasjonen av funn til prøvestikk 1 viser at lokaliteten er liten og knytt til området sør for steinblokka. Av eit område på vel 20 gange 7 meter er lokaliteten truleg ikkje større enn 5-10 kvadratmeter. Høgda over havet ligg på mellom 16-18 meter og tyder på ei rimeleg gamal datering. Røynsler frå andre stader viser at lokalitetane frå den eldste delen av steinalderen er små. Lokaliteten kan med visse atthald plasserast til tidlegmesolitikum.
Lengst N i beitemarka: 1. Rundhaug, klart markert, unntatt i N. Jevn avrundet form. I N-kant er haugen overskåret av driftsvei. Noen større steinblokker er påkjørt haugen. Gresstorvdekke, noe rognekratt. D 12m, h 0,5m. 6m S for 1: 2. Rundhaug, steinblandet. Klart markert, flat form. Uskadd? I midtpartiet sees tre større stein. Gresstorvdekke. D 5m, h 0,3m. 14m SSV for 2: 3. Rundhaug av steinblandet jord. Noe uklar markering; flat form. Trolig urørt bortsett fra et skur for beitende kalver som er reist på haugen. Gresstorvdekke. D 12m, h 0,3m. 5m S for 3 på lav bergrygg med tynt torvdekke: 4. Rundhaug av steinblandet jord. Noe uklar markering, jevn avrundet form. Kraftledningsmast er reist på toppen, ellers urørt? Gresstorvdekke. D 10m, h 0,5m. Mellom 2 og 3 er det en større jordfast steinblokk, 1x1x0,3m. N for 1, på den andre siden av driftsvei: Mulige rester etter haug. Det samme gjelder noe SSØ for 4.
Plasseringa i terrenget er i samsvar med det ein kan venta å finna frå yngre steinalder. Lokaliteten har vore strandbunden og har hatt bra ly frå nord, aust og dels frå vest. Det har då gått ei lita og grunn vik inn sørvest for lokaliteten. Funn av ein bit rhyolitt (PS3) samt del av ei mikroflekke (PS6) og høgda over havet samanlikna med strandlinjekurva for Sotra tidfestar lokaliteten til dei første hundreåra av yngre steinalder (tidlegneolittikum). Med såpass få funn som det var i prøvestikka, kan det i utgangspunktet sjå ut til at det ikkje dreiar seg om nokon permanent tilhaldsstad, men heller ein buplass for eit kortare opphald. Ute på myra er torvlaget tjukt, opp til 40-50 cm, medan det minkar inn mot ura. Elles er det sandblanda jord og stein og sand/grusavsetningar i botn ned mot ast fjell. Det har med andre ord vore rimeleg bra drenering før myrdanninga tok til.I 6 funnførande prøvestikk vart det til saman gjort 17 funn. I funnmaterialet er det gjort funn av mikroflekke, dette kan indikera at lokaliteten er i frå seinmesolitikum. Det er teikn på at det er blitt nytta konisk flekketeknikk, funn av eit avslag i rhyolitt kan tyde på at me her har ein lokalitet frå overgangstida frå siste del av eldre steinalder og inn i yngre steinalder.
På toppen av bergknaus: Rundrøys, opprinnelig noe jordblandet. Uklart markert. På selve knausen finner man i dag kun et tynt jordlag og noen steiner. Men nedover skrentene, særlig i Ø, ligger det mye stein, vesentlig middels rundkamp. Steinen og topplatået er delvis overtorvet. Furu i N-kant. Tvm 5-6m, h 0,1m. På ryggen, 75-150m N-NØ for røysa er det mulige rester av hustuft, trolig etter forsvunnet plass Østli.
Lokaliteten er ein kulturlagslokalitet, med funn av beinfragment i det eine prøvestikket (LIÅ7). Kulturlaget er danna av feitt, noko humus og trekol, men har ein høg komponent av minerogent materiale (sand). I GR 42 er botnen av kulturlaget utsett for jernutfelling og flintfunna sit einskilde stader fast i grusen. Det overdekkande torvlaget er ikkje særleg mektig, i tillegg er det påvist stratigrafiske moment i botnen av torvlaget, som kan tyde på at flata har vore utsett for marginal overflatedyrking-Dette syner seg som omsnudd i LIÅ 7 og eit moldlag i GR 42. Det er ikkje påvist synlege forstyrrelsar på overflata eller i laga som ligg under torva. Prøvestikka er vertikalt avgrensa på bergflata. Både regulær mikroflekketeknikk og bipolar teknikk er godt representert i funnmaterialet. Det er funne eit retusjert smalflekkefragment av bergkrystall på lokaliteten og ein brent endeskrapar av høgkvalitetsflint laga i regulær flekketeknikk. Flintdominansen er markant men det finst og innslag av bergkrystall, andre råstoff er ikkje påvist på lokaliteten. Det typologisk daterbare materiale frå lokaliteten er tre fragment av eit brent flekkebor og ein stikkel. Den bakre strandlinjedateringa for lokaliteten er 9800 BP, -9600 Bp om ein nytter ein margin på to meter mellom lokaliteten og vassflata. Funnmaterialet er ikkje i tråd med ei tidlegmesolittisk datering. Det er C14-datert to kolprøvar frå kulturlaget i GR42. Topplaget av kulturlaget varat datert til 2240 +-85 BP (T-15490, medan botnlaget fekk dateringa 7785+-70 BP (TUa-3569). Dateringa frå botnlaget av kulturlaget er i samsvar med det arkeologiske materialet. Ut i frå ei samla vurdering vert lokaliteten datert til mellommesolitikum.
Like opp og SV for Espefossen, et NV-SØ-gående felt bestående av minst 10 dyregraver. I NV er feltet avrenset av et bratt stup mot elva, i SØ av grenset av et myrdrag. I SØ dreier feltet S-SV-SSV. Runde, klart markert unntatt nr 3. Svært varierende størrelse. De største er meget tydelige i terrenget.Jevn form, men alle unntatt nr 2 og 5 er gjenngrod og sammenrast. De 4 SV-ligste dyregravene er svært gjengrodd og utydelige Innbyrdes avstand mellom gravene er fra 5-55m. Lengst i SV er avstanden minst. Bevokst med lyng og mose, de 3 SV-ligste bevokst med bjørkekratt. D 1,5-5m, dybde 1,5-2m. Se skisse. Opplyst ved Finn Hellebergshaugen, 4643 Skåbu.
16.4.2025: Utvidet lokaliteten til å inkludere registrering fra Jarle Bye, fra 1990-tallet. Registrerings nr.12-27 i dokumentet "72 Espehalsen-Ramstjernet". Se dokumentasjon vedlagt for ytterligere informasjon av gravene.
Estimert lokalitetsutbreiing er sett til 80m2. Då lokalitetsflata er topografisk avgrensa vart berre eitt prøvestikk tatt på lokaliteten. Det finst eit tomt avgrensningsstikk 10-12 meter nord og utafor lokalitetsflata. Kulturlaget, som er omlag 30cm tjukt, ligg direkte på bergflata. Dette laget er dekka av eit 20cm mektig torvlag. Dette er ein kulturlagslokalitet som skil seg frå dei andre i Baraldsnes - området då det er gjort funn av fragmenterte brente bein. Kulturlaget er sandhaldig med mykje feitt og kol, stein som er skjørbrent finst berre i små mengder då laget hovudsakleg består av finsediment. Det er ikkje noko synleg skille internt i kulturlaget i stikkprofilet, men ut frå samansetninga til C14 prøvane synte det seg at innhaldet av brente bein var større i dei nedste sjikta av kulturlaget. Det typologisk daterande materialet frå lokaliteten er eit eggfragment av ei vestlandsøks, funne i prøve 26 i nedste sjikt av kulturlaget. Eit fragment av slipt skifer peikar og i retning av neolitikum. Fragmentet er slipt mot ein egg og kan såleis vere ein del av ein kniv eller spyd. keramikk er også funen i ein C14 prøve (prøve 25), men i øvste del av kulturlaget. Bipolare kjerner syner saman med avslagsmaterialet deb dominerande reduksjonsteknikken på lokaliteten. Den bakre strandlinjedateringa for lokaliteten gir dermed 5100 BP. Dersom ein nyttar ein margin på to meter mellom lokaliteten og vassflata vert lokaliteten strandlinjedatert til 4400 BP. Dei to C14-prøvene frå prøvestikket ga dateringar til yngre bronsealder (bøttelag 1, prøve 25), og mellomneolitikum A (bøttelag 3, ptøve 26). Truleg representerer yngre bronselader dateringa 2610+-80 BP (T-155488) ikkje ein bruksfase på lokaliteten, men eller til dømes avsviing. Dateringa til mellomneolitikum 4430+-125 BP (T-15489) passer godt med det diagnostiske funnmaterialet på lokaliteten. Eggfragment av ei vestlandsøks som vart funnen i jordprøve 26 er gjensidig stadfestande.
I motsetnad til lok 4 i nordvest er det ikkje påvist kulturlag. Den skrånande lokalitetsflata er veldrenert og sedimenta er mykje tørrare. Funna ligg like under eit tynt torvlag med mykje røtter, i eit lyst sandlag (utvaskingslag) som vert mørkare mot botnen (anriking). Ei svak podsolering kan difor sjåast i prøvestikkprofilen. Prøvestikket (CHL 44) er ikkje vertikalt avgrensa på berg, men av synkande funnkonsentrasjon. Det magre funnmaterialet, som utelukkande består av flint i varierande kvalitet, er prega av bipolar reduksjonsteknikk. To av avslaga er brente, medan ingen er vassrulla. Funnbiletet verkar elles homogent. Den bakre strandlinjedateringa for lokaliteten gir dermed 4900 BP. Dersom ein nyttar ein margin på to meter mellom lokaliteten og vassflata vert lokaliteten strandlinjedatert til 4200 BP. Ut frå ei samla vurdering vert lokaliteten datert til mellomneolitikum.
I eitt prøvestikk vart det totalt funne eit retusjert smalflekkefragment og 9 mikro- og vanlege avslag i flint, samt eit avslag i kvarts. Funna er gjort i eit stratigrafisk sjikt som virkar svært omrota og inneheld mykje humus og lauspakka åkerjord. Det vart ikkje påvist funn i sikker undergrunnsmasse.
Lok 58 er definert som eit funnområde av kategori B. Lokaliteten har ei utbreiing til og kring sjaktene 55 og 56. Funnmaterialet kjem både frå overflatefunn og prøvestikk i sjaktene samt frå eit prøvestikk mellom sjaktene. Det vart totalt funne 9 artefaktar i flint på lokaliteten. Av desse var tre retusjerte flekker, kor ei var vassrulla. Av dei seks avslaga i flint var to vassrulla. Ut i frå typologisk trekk i flekkematerialet er ei tidlegmesolittisk datering plausibel.